دانلود پایان نامه

پلاسمایی
۲۱۵/۱
۵
۳۶
۳۲۲/۰
کورتیزول پلاسمایی
۶۸۸/۱
۵
۳۶
۱۶۳/۰
هورمون تیروئید T4
۰۹۵/۲
۵
۳۶
۰۸۹/۰
نوروپپتید W کبدی
۴۳۵/۰
۵
۳۶
۸۲۱/۰

همانطور که در جدول (۴-۳) ملاحظه می گردد تمامی متغیرها در گروه ها هم واریانس هستند. لذا فرض هم واریانسی در مورد تمام آزمون ها برقرار بود.

۴-۳-۱- یافته های مربوط به نوروپپتید W پلاسمایی
جدول(۴-۴)، آزمونتحلیل واریانس یک طرفهبرای مقایسه نوروپپتید W پلاسمایی موش های گروه های مختلف تحقیق
متغیر
گروه
میانگین
انحراف معیار
در صد تغییرات
مقدارF
درجه آزادی
سطح
معنی داری
نتیجه
گروه کنترل مصرف سالین
۸۵/۲
۵۳/۰
۱۰۰%
۱۵۳/۱
۵
۳۵۱/۰
عدم ردِ فرض صفر
گروه تمرین مصرف سالین
۱۹/۳
۷۹/۰
۱۱۲%

گروه کنترل مصرف سرخ ولیک
۰۹/۳
۳۳/۰
۱۰۸%

گروه تمرین مصرف سرخ ولیک
۰۹/۳
۳۳/۰
۱۰۸%

گروه کنترل مصرف سیاه ولیک
۴۱/۳
۶۱/۰
۱۲۰%

گروه تمرین مصرف سیاه ولیک
۴۶/۳
۵۹/۰
۱۲۱%

با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه ونروپپتید W پلاسمایی موش های صحرایی گروه های تحقیق تفاوت معنی داری وجود ندارد (۰۵/۰?P). از این رو آزمون تعقیبی انجام نشد.
فرضیه اول: هشت هفته تمرین شدید بر نوروپپتید W پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید بر نوروپپتید W پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد.
با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. از این رو تفاوت معنی داری بین نوروپپتید W پلاسمایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید (همراه با مصرف دارونما) وجود ندارد و باعث افزایش ۱۲ درصدی نوروپپتید W پلاسمایی شده است . بنابراین هشت هفته تمرین شدید بر نوروپپتید W پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد(۰۵/۰?P).
فرضیه دوم: مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. از این رو تفاوت معنی داری بین نوروپپتید w پلاسمایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه مصرف عصاره سرخ ولیک وجود ندارد باعث افزایش ۸ درصدی نوروپپتید W پلاسمایی شده است. بنابراین مصرف عصاره سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد (۰۵/۰?P).
فرضیه سوم: مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. از این رو تفاوت معنی داری بین نوروپپتید w پلاسمایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه مصرف عصاره سیاه ولیک وجود ندارد و باعث افزایش ۲۰ درصدی نوروپپتید W پلاسمایی شده است . بنابراین مصرف عصاره سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد (۰۵/۰?P).
فرضیه چهارم: هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین بین سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید همراه مصرف عصاره سرخ ولیک تفاوت معنی داری وجود ندارد و باعث افزایش ۸ درصدی نوروپپتید W پلاسمایی شده است. (۰۵/۰?P).
فرضیه پنجم: هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد.
با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین بین سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید همراه مصرف عصاره سیاه ولیک تفاوت معنی داری وجود ندارد و باعث افزایش ۲۱ درصدی نوروپپتید W پلاسمایی شده است (۰۵/۰?P).
فرضیه ششم: بین اثرات هشت هفته مدالیته های مختلف بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تفاوت معناداری وجود دارد.
فرض صفر(H0): بین اثرات هشت هفته مدالیته های مختلف بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تفاوت معناداری وجود ندارد.
با استناد به جدول (۴-۴) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین بین اثرات هشت هفته مدالیته های مختلف بر سطوح نوروپپتید w پلاسمایی موش های صحرایی تفاوت معناداری وجود ندارد (۰۵/۰?P).

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه ارشد دربارهمديريت، كاركنان، تئوري، كارگران

نمودار (۴-۱)، مقایسه سطوح نوروپپتید w پلاسمایی گروه های تحقیق

همانطور که در نمودار (۴-۱) ملاحظه می گردد، موش های گروه های سیاه ولیک ( با و بدون تمرین ) دارای بیشترین سطوح نوروپپتید w پلاسمایی و گروه کنترل (مصرف سالین) دارای کمترین سطوح نوروپپتید w پلاسمایی در مقایسه با گروه های دیگر بودند.

۴-۳-۲- یافته های مربوط به نوروپپتید w کبدی

جدول(۴-۵)، آزمون تحلیل واریانس یک طرفه برای مقایسه نوروپپتید W کبدی موش های گروه های مختلف تحقیق
متغیر
گروه
میانگین
انحراف معیار
درصد نغییرات
مقدارF
درجه آزادی
سطح
معنی داری
نتیجه
گروه کنترل مصرف سالین
۹۵/۹
۹۰/۱
۱۰۰%
۵۳۵/۰
۵
۷۴۸/۰
عدم ردِ فرض صفر
گروه تمرین مصرف سالین
۹۳/۹
۱۹/۲
۹۹%

گروه کنترل مصرف سرخ ولیک
۱۲/۹
۹۵/۱
۹۱%

گروه تمرین مصرف سرخ ولیک
۵۵/۸
۵۸/۲
۸۵%

گروه کنترل مصرف سیاه ولیک
۵۶/۹
۸۶/۱
۹۶%

گروه تمرین مصرف سیاه ولیک
۹۹/۹
۹۸/۱
۱۰۰%

با استناد به جدول (۴-۵) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه نوروپپتید W کبدی موش های صحرایی گروه های تحقیق تفاوت معنی داری وجود ندارد (۰۵/۰?P). از این رو آزمون تعقیبی انجام نشد.
فرضیه هفتم: هشت هفته تمرین شدید بر نوروپپتید W کبدی موش های صحرایی تاثیر معناداری دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید بر نوروپپتید W کبدی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد.
با استناد به جدول (۴-۵) تفاوت معنی داری بین نوروپپتید W کبدی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید (همراه با مصرف دارونما) وجود ندارد. از این رو فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین هشت هفته تمرین شدید بر نوروپپتید W کبدی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد(۰۵/۰?P).
فرضیه هشتم: مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۵) تفاوت معنی داری بین نوروپپتید w کبدی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه مصرف عصاره سرخ ولیک وجود ندارد و باعث کاهش ۹ درصدی نوروپپتید W کبدی شده است. از این رو فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین مصرف عصاره سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد (۰۵/۰?P).
فرضیه نهم: مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۵) تفاوت معنی داری بین نوروپپتید w کبدی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه مصرف عصاره سیاه ولیک وجود ندارد. از این رو فرض صفر را نمی توان رد کرد باعث کاهش ۴ درصدی نوروپپتید W کبدی شده است. بنابراین مصرف عصاره سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد (۰۵/۰?P).
فرضیه دهم: هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۵) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین بین غلظتهای سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید همراه مصرف عصاره سرخ ولیک تفاوت معنی داری وجود ندارد و باعث کاهش ۱۵ درصدی نوروپپتید W کبدی شده است (۰۵/۰?P).
فرضیه یازدهم: هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معناداری دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید همراه مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد.
با استناد به جدول (۴-۵) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین بین سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید همراه مصرف عصاره سیاه ولیک تفاوت معنی داری وجود ندارد (۰۵/۰?P).
فرضیه دوازدهم: بین اثرات هشت هفته مدالیته های مختلف بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تفاوت معناداری وجود دارد.
فرض صفر(H0): بین اثرات هشت هفته مدالیته های مختلف بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تفاوت معناداری وجود ندارد.
با استناد به جدول (۴-۵) و میزان F و سطح معنی داری در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین بین اثرات هشت هفته مدالیته های مختلف بر سطوح نوروپپتید w کبدی موش های صحرایی تفاوت معناداری وجود ندارد (۰۵/۰?P).

مطلب مشابه :  پایان نامه حقوق درباره : انتقال طلب

نمودار (۴-۲)، مقایسه سطوح نوروپپتید w کبدی گروه های تحقیق

نوروپتیید کبدی برخلاف نوروپتیید پلاسمایی در اکثر گروه ها بیشتر کاهش پیدا کرده است .همانطور که در نمودار (۴-۲) ملاحظه می گردد، موش های گروه تمرین همراه مصرف سیاه ولیک دارای بیشترین سطوح نوروپپتید w کبدی و گروه تمرین همراه مصرف سرخ ولیک دارای کمترین سطوح نوروپپتید w کبدی در مقایسه با گروه های دیگر بودند.
همان طور که در جدول

 

دیدگاهتان را بنویسید