وقتی شبکه‌های اجتماعی به بیلبورد تروریست‌های نیوزیلند تبدیل شدند

0 Comments

سه ماه قبل که «وسیم الستی»، مسلمون اردنی نسل در فیس بوک دلیل انتخاب نیوزیلند واسه زندگی رو امنیت و احترام به عقاید بقیه در این کشور گفت، حتی خوابش رو هم نمی دید بین نماز خوندن خود و کودکش به رگبار بسته شن.

اما نه فقط اون بلکه ده ها فرد دیگه فقط به خاطر اعتقاداتشان به سبک شوتر اول شخص به رگبار بسته شدن. تروریستای پشت این ماجرای ترسناک خوب از قدرت شبکه های اجتماعی در نفرت پراکنی(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن)(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن) آگاه بودن.

اونا نه فقط قبل از اجرای عملیات یه مانیفست ۸۷ صفحه ای سراسر نفرت پراکنی(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن)(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن) رو علیه مسلمانان منتشر کرده بودن، بلکه در کمال خونسردی فیلم تیراندازی رو هم در شبکه های اجتماعی توییتر، فیس بوک و یوتیوب منتشر کردن؛ ویدیویی که اگه به یه فرد بی خبر نشون می دادین شاید اونو کلیپ اینستاگرامی یا ساختگی می پنداشت.

حادثه تروریستی نیوزیلند در همون شبکه های اجتماعی شروع و تموم شد که قرار بود عصری جدید از فضای باز، صبر و درک دوطرفه رو به ارمغان بیارن. تروریستا اما با برنامه ای از پیش تعیین شده اونا رو به پرده ای بزرگ واسه به تصویر کشیدن نمایش مخوف خود در تموم جهان بدل کردن. «استیو گومز»، متخصص امنیت در این باره میگه:

کاربرد شبکه های اجتماعی رسوندن پیام به دیگرونه و هدف جانیان هم جذب مخاطب بیشتر و تحت تاثیر قرار دادن اونا بود.

«برینتون ترنت»، عامل اصلی جنایت با منتشر کردن تموم مراحل حادثه تروریستی نیوزیلند در شبکه های اجتماعی، دروازه ای رو واسه تبدیل خشم فروخفته جوامع به جنایت و آدم کشی باز کرده و منتشر کردن اینجور مطالبی در سطح گسترده فقط دو نتیجه داره. اول اینکه می تونه افراد با گرایشای نژادپرستانه راست افراطی رو به انجام حملات مشابه در کشورای دیگه تشویق کنه و دوم اینکه مسلمانان رو به مقابله به مثل وا داره.

جای تعجب اینجاس که فیس بوک، گوگل و توییتر بر خلاف راه حلی پیچیده واسه شناسایی و حذف محتوای غیر مجاز تا مدت زیادی مانع انتشار ویدیویی حادثه تروریستی نیوزیلند نشدن تا جایی که «رایان مک»، گزارشگر بازفید از نمایش دو ساعته اونا در اکانتی پرطرفدار خبر داده بود. اونا بستری درآمدزا رو واسه خود دست و پا کردن که سود سرسام بیاری رو عایدشان می کنه اما چقدر از این درآمد صرف ایمن سازی این بستر شده؟

ناتوانی این شرکتا در مقابله با این رقابت شاید عامدانه نباشه اما به هر حال اونا رو به بخشی از مشکل تبدیل کرده. این غولای فناوری باید مسئولیت خود در انگیزه بخشیدن به تروریستا و افزایش اندازه تاثیر حادثه تروریستی نیوزیلند رو مسوولیتشو قبول کنن و به نظر حالا زمان اون رسیده که کارشناسان مقابله با تروریسم غولای فناوری رو هم تحت نظر بگیرن.

عملیات از پایه واسه شبکه های اجتماعی طراحی شده بود

بیایید تعارف رو کنار بذاریم. شبکه های اجتماعی به نبض تپنده دست راستیای افراطی بدل شدن. حضور پررنگ عاملان حادثه تروریستی نیوزیلند در شبکه های اجتماعی قبل و بین این اتفاق نشون دهنده اینه که این حادثه خشونت بار به صورت خاص واسه عصر دیجیتال طراحی شدن. یعنی زیربنای شبکه های اجتماعی در این حمله نقش کمکی نداشتن، بلکه مرکز اون بودن.

ضرورت وضع قوانین جدید در اینترنت

بر خلاف تاکید دائمی مدیران این شبکه ها بر اختصاص بودجه و صرف هزینه واسه پیشرفت راهکارهای هوشمند سانسور محتوای خشونت آفرین، روشنه که این غولا بر خلاف قدرت و ثروت فراوون به تنهایی قادر به انجام اینکار نیستن.

واسه رسیدن سریع به نتیجه بهتر باید با وضع قوانین و راهکارهای جدید به اونا کمک کرد. مثلا میشه سیستم سازماندهی شده ای رو واسه ارائه جایزه در برابر گزارش محتوای ناجور مثل حادثه تروریستی نیوزیلند پیشرفت داد.

انجام تحقیقاتی مفصل واسه تعیین اندازه تناسب بین ناشناس بودن و سوءاستفاده از پلتفرمای آنلاین و ارائه امتیازاتی به کاربران تایید هویت شده هم می تونه به کاهش انتشار محتوای خشن کمک کنه. با گسترش وسایل تشخیص چهره مثل FaceID تایید هویت کاربران با دقت و سهولت بهتری صورت می گیره.

در کنار این موارد دولت می تونه شبکه های اجتماعی بزرگ مثل فیس بوک و یوتیوب رو به اختصاص بخشی از درآمد هنگفتشان به آموزش استفاده بهتر از شبکه های اجتماعی و راه اندازی کمپینای ضد نژادپرستی و حتی پرداخت دستمزد به نیرویای پلیس واسه مقابله با نفرت پراکنی(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن)(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن) آنلاین مجبور کنه.

مصونیتی در کار نیس

پس از ماجرای تاثیرگذاری روسا بر انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا که از راه شبکه های اجتماعی انجام شد، بخشی از افکار عمومی کشورای غربی مخصوصا آمریکا نسبت به این رسانه ها بدبین شدن. این موضوع باعث شده بعضی نامزدهای ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا از جمله سناتور «الیزابت وارن» شمشیر خود رو علیه این شبکه ها از رو بسته و اونا رو به تجزیه شدن تهدید کنن.

بخشی از این فشار مطمئنا به این ایده برمیگرده که شبکه های اجتماعی بزرگ نسبت به عواقب کسب و کارشون لاقید هستن اما این پلتفرما باید بفهمن که بی تفاوتی نسبت به تندروی، آزار و اذیت، نفرت پراکنی(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن)(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن) و سوءاستفاده آنلاین از این رسانه ها تنها افکار عمومی رو بیشتر علیه اونا می شوراند.این تفکر منفی البته بی دلیل هم نیس و در حالی که قرار بود فیس بوک و توییتر و امثالهم به آزادی بیان بیشتر منجر شن، حالا به بیلبوردی آزاد واسه نمایش جنایاتی مثل حادثه تروریستی نیوزیلند تبدیل شدن.

تروریستا از داعش گرفته تا شکلای جور واجور و اقسام نژادپرستا خوب قدرت رسانه های اجتماعی رو واسه نفرت پراکنی(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن)(کار یا حرفیه که به شخص یا گروهی به خاطر نژاد، جنسیت، دین و چیزایی مثل این حمله کنن) درک کردن و این سوءاستفاده عواقب ترسناک بسیاری به دنبال داره. شاید اگه این شبکه ها در سالیان گذشته عکس العمل بهتری در برابر انتشار ویدیوهای داعش از خود نشون می دادن دیروز تماشاگر جنایتی ترسناک در گوشه ای آروم از دنیا نبودیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *