مقدار مهر در اهل سنت و حقوق موضوعه ایران

0 Comments

مقدار مهر در فقه اهل سنت

برخلاف اینکه اقلیت فقهای شیعه به محدودیت مهریه قائل اند، در کلیه مذاهب اهل سنت فقها بر فقدان حداکثری مهریه متفق القول اند. همه فقهای اهل سنت معتقداند، نه تنها هیچ دلیلی نه در قرآن و نه در سنت بر محدویت میزان مهریه وجود ندارد بلکه دلایلی موجود است که به زوجین اختیار می دهد میزان مهریه را با تراضی به هر مقدار که مایل اند تعیین کنن.(النوری، محی الدین، ۲۰۰۲م، ص۲۰).

دلیل قرآنی اشیان همان آیه ۲۰ سوره مبارکه نسا است که اکثریت فقهای شیعه به آن استناد کرده اند و دلیل نامبردگان از سنت نیز روایتی از خلیفه دوم است که ایشان با دیدن زیاده روی مردم در تعیین میزان مهریه تصمیم گرفت میزان مهریه را مشخص و مقرر کند که هیچ کس حق تجاوز از این میزان را نداشته باشد تا اینکه امکان ازدواج آسان فراهم شود. هنگامی که مردم را به این امر دعوت کرد، زنی وی را مخاطب قرار داده و اظهار نمود: تو در خالی که خداوند که می فرماید: «و ان اردتم استبدال زوج مکان زوج و آتیتم قنطارا فلا تاخذوا منه شیئا اتاخذونه مهتانا و اثما مبینا را تلاوت می کنی چنین حمکی را صادر نمایی». عمر با شنیدن این استدلال گفت« عمرخطا کرد و این زن درست می گوید»( ابراهیم بک، احمد  و واصل، علاالدین، ۲۰۰۳م، ص۱۵۱).

با این اوصاف فقهای اهل سنت نیز مانند فقهای شیعه به استناد روایاتی از حضرت رسول(ص) که فرمودند« بهترین مهریه، کمترین آن است» و یا « با برکت تیرن نکاح، کم مهرترین آن است» بر استحباب کم بودن مهریه تاکید کرده و مهریه زیاد را مکروه می شمارد(همان).

مقدار مهر در حقوق موضوعه ایران

قانونگذار در ماده ۱۰۸۰ قانون مدنی از نظریه مشهور فقها تبعیت کرده و مقرر داشته است تعیین مهریه منوط به تراضی طرفین است. بنابراین مطابق این ماده، محدودیتی در تعیین مقدار مهریه وجود ندارد و مهم رضایت طرفین بر مهریه است. بر همین اساس در عمل، زوجین بر مهریه های سنگینی توافق می کنند که اکثر اوقات مرد قدرت بر تسلیم آن را ندارد(صفایی، حسین، ص ۱۶۵).پایان نامه