سرویس Google Maps چگونه کار می کند؟

0 Comments

سرویس گوگل مپس هر چند به یکی از اجزای اصلی اینترنت تو یه دهه گذشته تبدیل شده اما با این حال تعداد کمی از کاربران روش کارکرد اونو می دونن. مثلا شاید از خود سوال کنین که گوگل چیجوری نقشه مناطق جور واجور جهان رو جفت و جور می کنه و یا چیجوری این شرکت واسه به روز نگه داشتن نقشه های خود داده های جور واجور در سطح جهان رو جمع آوری می کنه؟

هم اینکه در ادامه ممکنه از خود سوال کنین که اونا چیجوری وضعیت زنده ترافیک، محدودیتای سرعت جاده ای و ساعت فعالیت کار و کاسبیای نزدیک شما رو ثبت می کنن؟ در ادامه واسه رسیدن به جواب از شما دعوت می کنیم که تا آخر همراه مون باشین.

به چه دلیل گوگل سرویس Google Maps رو راه اندازی کرد؟

مأموریت اصلی گوگل اینه که اطلاعات جهانی رو سازماندهی کرده و اونو به شکلی به درد بخور در اختیار همه مردم بذاره. خیلی از پروژه های این روزای شرکت (نه همه اونا!) هم روی همین مأموریت تمرکز دارن؛ مأموریتی که شامل جمع آوری، سازماندهی و تفسیر میلیونا گیگابایت اطلاعات می شه.

با این حال اطلاعات نامبرده فقط به شکل آنلاین نبوده و خیلی از اونا به شکل آفلاین به زندگی خود ادامه میدن. Manik Gupta مدیر ارشد تولید سرویس گوگل مپس، طی صحبت هاش با سایت The Atlantic اعلام داشته که:

هر روزی که از زندگی مون میگذره، در حال تلاش هستیم تا شکاف میان دیده هامون در دنیای واقعی و دنیای آنلاین رو پر کنیم.

در مراحل ابتدایی کار گوگل مپس مقدار خیلی از اطلاعات آفلاین رو گرفته و اونا رو به صورت آنلاین منتشر می کنه. از چیزایی مثل شبکه های بزرگراهی، نشونه های راه ها، نام خیابونا و کسب و کارا صحبت می کنیم. در همین خصوص گوگل امیدواره تا سرویس مپس در آینده بتونه بیشتر از اینا رو بکنه.

جمع آوری اطلاعات واسه Google Maps

وقتی که سخن از جمع آوری اطلاعات واسه حفظ و بهبود گوگل مپس به میان میاد انگار هیچوقت به اندازه کافی اطلاعات وجود نداشته نباشه. اگه دقیق تر به قضیه نگاه کنین متوجه میشین که سابقه همه این اطلاعات به کمتر از ۳ سال می رسه. این مأموریت یه پروژه در اندازه بسیار گسترده س.

شرکای سرویس

واسه کمک به این حرکت، شرکای سرویس مپس (کسائی که به بهتر شدن این سرویس کمک می کنن) از راه برنامه پایه شرکای گوگل کامل ترین و معتبرترین منابع داده رو واسه گوگل به ارمغان میارن. تعداد خیلی از سازمانا داده های ورداری دقیقی رو در اختیار گوگل قرار میدن.

این سازمانا شامل نهادهایی چون خدمات جنگلداری USDA، پارک ملی آمریکا، بنیاد زمین شناسی آمریکا، شوراهای شهرها و شهرستانای جور واجور و… می شن. این داده ها واسه مشخص کردن تغییر مرزها و آبراها، نمایش مسیرهای جدید دوچرخه سواری و… استفاده شده و کمک می کنن تا جای ممکن نقشه پایه به روز بمونه.

توانایی Street View

Street View گوگل راهی بی پایانه. اونا از وسایل نقلیه پراکنده ای در دور و بر این سیاره استفاده می کنن که هدفشون رانندگی در جاده های در دسترس و عمومیه. علاوه بر این به هر مکانی که پا بذارن هم مجبور به عکس ورداری ۳۶۰ درجه از اون نقطه هستن.

براساس مختصات جی پی اس این وسایل نقلیه، گوگل در بالای نقشه پایه تصاویر Street View رو پوشش میده. Street View چیزی بیشتر از چشم انداز پانوراما از خیابونا و مقصد رو در اختیارتون میذاره. با به کار گیری توانایی در حال بهبود تشخیص کاراکتر نوری (OCR) گوگل می تونه چیزایی مانند نشونه های راه ها، علائم راهنمایی و رانندگی و نام کسب و کارا رو هم خونده و تشخیص بده.

این خوندن اضافه پردازش و در آخر تبدیل به داده ناوبری و راه می شه که گوگل مپ می تونه اونا رو با پایگاه داده خود ترکیب کنه. اگه نام یه خیابون پس از آخرین عکسی که از اون گرفته شده عوض شه عکس Street View می تونه این اتفاق رو تشخیص بده. این مورد تا حدودی روند ساخته شدن یه پایگاه داده بزرگ از کار و کاسبیای محلی به وسیله گوگل رو هم توضیح میده.

ماهواره ها

لایه دیگری از گوگل مپس، نمای ماهواره ایه. این مورد مشارکت نزدیکی با وسیله Google Earth داره و از ترکیب عکسایی با وضوح بالا که به وسیله ماهواره های موجود در فضا گرفته شدن، ساخته شده. این تصاویر هم مانند Street View و داده ارائه شده به وسیله سازمانای خارجی دوبارهً چک می شن.

این کار کمک می کنه تا سرویس گوگل مپس با در نظر گرفتن تغییرات زمین شناسی، ساختمانای جدید و یا تغییر یافته نقشه های خود رو بروزرسانی کنه.

خدمات مکانی

اطلاعات زیادی در دسترس نیس که گوگل دقیقاً چیجوری از خدمات مکانی تلفنای هوشمند واسه به روز نگه داشتن سرویس گوگل مپس استفاده می کنه، اما حتماً ویژگی نامبرده نقش بزرگی رو در این مورد بازی می کنه.

اگه گوگل به دیتای مکانی جمع آوری شده از تلفن هوشمندتون دسترسی داره، پس میشه گفت که شمام بخشی از عملیات جمع سپاری گوگل به خاطر بهبود و گسترش سرویس نقشه این شرکت هستین. از داده مکان شما میشه واسه چیزایی چون بروزرسانی وضعیت زنده ترافیک، برآورد سرعت ترافیک الان و تعیین انحرافات جاده ها استفاده کرد.

اگه یه راه شلوغ یهو بدون ترافیک شه، گوگل مپس می تونه فرض کنه که انحرافی هست و بر این پایه به تنظیم جهتا بپردازه. گوگل هم اینکه از این داده واسه تخمین ساعتی که یه کار و کاسبی مشغول میشه، استفاده می کنه. این کار با بررسی ترافیکای انسانی در مکانای منحصر به فرد انجام قبول می کنه.

کمی ترسناک به نظر می رسه اما باید بگیم که این روش یکی دیگه از تلاش هاییه که جهت انتقال اطلاعات آفلاین به فضای آنلاین صورت میگیره.

کاربران Google Maps

Google Map Maker یکی دیگه از راه هاییه که گوگل واسه بهبود مپس از اون کمک میگیره. برنامه ای که در سال ۲۰۰۸ به وجود اومد. کار با اون بسیار مثل OpenStreetMapه و Google Map Maker اجازه میده تا هرکی با به کار گیری علم محلی خود هم جهت با ارتقای سرویس مپس قدم بر داره.

خبر خوب اون که بیشتر این قابلیتا در حال ترکیب با وسیله Google Maps بوده و Map Maker در سال ۲۰۱۷ و در صورتی کامل منتقل شه واسه همیشه تعطیل می شه.

در کوتاه مدت کاربران می تونن با مشارکت شخصی خود نقشه رو ویرایش کنن. شما قادر به ویرایش و اضافه کردن جاها، جاده های جدید، ساختمانا و مسیرهای پیاده روی هستین. هم اینکه اگه فکر می کنین که می تونین از این مزیت سوء استفاده کرده و دست به خراب کاری بزنین باید بگیم که ویرایش شما به وسیله کاربران دیگه بررسی می شه.

این بدون معناست که ارتش بزرگی از سردبیران عمومی وجود دارن که به صورت ۲۴ ساعته در ۷ روز هفته گوگل مپ رو به روز نگه می دارن. این مخصوصا واسه نقشه برداری موقعیتای صعب العبور و جمع آوری اطلاعاتی که دور از دسترس و یا آگاهی باشه، خیلی خوبه.

راهنماهای محلی

علاوه بر ارتش سردبیران، گوگل دارای میلیونا کاربره که اصطلاحاً به اونا راهنماهای محلی می گن. راهنمای محلی قابلیتیه که مطمئنا شما رو به یاد سایت Foursquare میندازه و گوگل هم همینطوری در تلاش واسه جمع آوری لایه ای از داده های ذهنی واسه وضع روی نقشه اصلیه.

وقتی در گوگل مپس هستین به My Contributions برید. پس از اون می تونین مکانای جور واجور رو در منظقه خود جستجو کنین. با ثبت یه بررسی، جواب به چند سوال و فرستادن عکس می تونین به این لایه اضافی داده کمک کنین.

این علم محلی کمک می کنه تا گوگل مپس بدونه که مثلاً یه هتل پارکینگ داره و یا یه رستوران از منوی گیاهی برخورداره یا خیر. عوضش این کارا کاربران می تونن به عنوان جایزه جایزه هایی چون افزایش فضای ذخیره سازی گوگل درایو هدیه بگیرن.

منطقی بودن داده ها

همونطور که دیدید حجم داده هایی که به وسیله گوگل جمع آوری می شن فوق العاده بزرگ هستن؛ حتی اگه داده های حاصله از تعامل شرکت با بقیه سرویسای کار و کاسبی رو ندیده بگیریم. این لایه از داده ها وقتی پردازش می شن، همون چیزی هستن که به ما امکان دسترسی به تموم اطلاعات موجود در گوگل مپ رو میدن.

اما در واقع چی باعث می شه که این داده ها درست و منطقی باشن؟ این تا حد زیادی بستگی به شکلای جور واجور الگوریتمایی داره که شالوده گوگل رو به عنوان یه شرکت تشکیل میدن. این الگوریتما که شدیدا پیچیده و مرموز هستن در جهت پالایش داده ها، پیدا کردن تناقضا و پیوند دادن همه این موارد واسه کاربردی کردن اونا استفاده میشن.

مثلا وقتی Street View تصاویر رو واسه تابلوهای جاده ای و نام کسب و کارا اسکن می کنه، الگوریتما ممکنه به وسیله تفسیر این علائم شبکه های جاده ای منطقی بسازن. در همون زمان ممکنه داده های مکانی واسه محاسبه سریع ترین فاصله بین نقطه A و B در نظر گرفته شه.

هر چند الگوریتما روز به روز در حال پیشرفت هستن، اما واسه انجام بعضی کارا آخرسر به محدودیت بر می خورن. به همین منظور نیروی انسانی هم در جمع آوری اطلاعات به اونا کمک میرسونه. اگه چیزی وجود داشته باشه که الگوریتمای گوگل نتونن تفسیری منطقی از اون داشته باشن، یکی از اعضای تیم به صورت دستی به اون نگاه و تنظیمات رو درست می کنه.

بعضی وقتا بعضی جاده ها به طور دستی به گوگل مپس اضافه می شن. دلیلش هم مشخصه؛ بعضی وقتا بهترین راه واسه درک اون چه در جاده دیده می شه محول کردن کار به آدماس که مطمئنا کاری بزرگ هستش. به همین منظور گوگل تیمای مختلفی در سراسر جهان داره تا اطلاعات هر کشور رو به روز نگه دارن.

وقتی که یه اشتباه در Google Maps هست

هر روزه انبوه تغییرات روی سرویس گوگل مپ اعمال می شه. بعضی از این تغییرات ممکنه مربوط هم اینکه کردن جاها و جاده های جدید باشه در حالی که تغییرات دیگه به اصلاح خطاها مربوط می شن. اما جالبه بدونین که خیلی از این اشتباهات به وسیله کاربران معمولی اپلیکیشن انتخاب و اصلاح می شن.

ویرایش توصیف جاها، اضافه کردن جاده ها و… هم جزو همین موارد هستن. گوگل تیمی بزرگ از مردم داره که به گسترش سرویس نقشه این شرکت کمک می کنن.

یکی از خوبیای این گزارشا بررسی و عمل به صورت دستیه. این کار با به کار گیری اطلس برنامه ویرایش نقشه گوگل انجام می شه. در ادامه همین روند هم مسیرهای جدید با دست کشیده شده، جاده ها وصل می شن و ساختمانای جدید نقشه برداری می شن.

این پروژه ایه که هیچ وقت تموم نمیشه. با هزاران جاده ای که روزانه ساخته می شن و شهرستانایی که در صورت زور در حال تغییر قوانین ترافیکی هستن، گوگل مپس باید در میدون جنگ مجهزتر از همیشه قدم گذاشته تا به وسیله اون دقیق بودن خود رو حفظ کنه.

Google Maps: یه تعهد بزرگ

در حالی که خیلیا گوگل مپس رو خیلی راحت «یه نقشه دیگه» می خونن، اما این سرویس از هزاران لایه تشکیل شده که با کم لطفی ندیده گرفته می شن. اما نکته اینجاس که همه این موارد دست به دست هم داده تا از گوگل مپس سرویسی قابل اعتماد بسازن؛ سرویسی که رقبای دیگه اون از دید کیفیت و پرداخت به قابلیتا به گرد پای اونم نمی رسن.

میلیونا مایل رانندگی، به کار گیری الگوریتمای پیچیده و  به کار گیری یه عالمه از داده های انسانی گوگل مپس رو به سرویسی تبدیل کرده که نمیشه اونو دید و تشویق نکرد.

با این حال گوگل نمی خواد در این نقطه متوقف شه. گوگل مپس الان نقش مهمی رو در تاخت و تازه های گوگل در بخش اتومبیلای خود ران اجرا می کنه. تا وقتی که اطلاعات بیشتر و تصاویر و ویدیوها به این سرویس نقشه پیوند زده می شن، گوگل مپس بیش از اون که نقشه ای از جهان باشه می تونه تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس به یه «راهنمای جهانی» تبدیل شه.

این روشای داده ورداری و نگهداری از گوگل مپس رو می دونستین؟ فکر می کنین جای چه اطلاعاتی در سرویس نقشه گوگل خالیه؟ بی صبرانه منتظر تجربیات و نظرات شما هستیم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *