دانلود پایان نامه

موجب عقدی از طرف مالک برای شخص به مدت عمر خود یا عمر منتفع و یا عمر شخص ثالثی برقرار شده باشد . ۱۳۴
دکتر کاتوزیان در خصوص این نوع از حق انتفاع معتقد است اگر حق انتفاع برای مدت عمر مالک برقرار شده باشد ، با مرگ او برطرف می شود ولی اگر به مدت عمر منتفع یا ثالث باشد ، فوت مالک ، اثری در آن ندارد وارثان او نمی توانند مزاحم صاحب حق شوند.۱۳۵
ب : رقبی ، حق انتفاعی است که از طرف مالک برای مدت معینی برقرار می گردد . (م ۴۲ قانون مدنی ). بر اساس نظر برخی از حقوقدانان ، رقبی عقدی لازم است برای اباحه انتفاع در مدتی معلوم۱۳۶ در خصوص ماده ۴۲ قانون مدنی منظور از مدت معین آن است که به معیار عمر کسی نباشد وگرنه عمری خواهد بود .
ج : سکنی : اگر حق انتفاع عبارت از سکونت در مسکنی باشد سکنی یا حق سکنی نامیده می شود و این حق ممکن است به طریق عمری یا به طریق رقبی برقرار شود . (م ۴۳ ق . م )
دکتر کاتوزیان در خصوص این نوع از حق انتفاع بیان می دارد ، اگر حق انتفاع ناظر به سکونت در محل باشد به این اعتبار سکنی نامیده می شود . ایشان همچنین می افزاید : سکنی ، از نظر مدت ، قسم ممتازی از حق انتفاع نیست و فقط از نظر کثرت استعمال و شیاع آن ، قانون نام خاصی برای حق سکونت انتخاب کرده است .۱۳۷
نکته قابل تامل در خصوص ماده ی ۴۳ این می باشد که چنین حق انتفاعی صرفاً در خصوص محل سکونت قابلیت اجرا دارد فلذا به نظر می رسد محل های تجاری یا اداری یا کانکس های منقول از شمول این نوع حق انتفاع خارج باشند چرا که چنین محل هایی عرفاً محل سکونت محسوب نمی شوند فلذا خروج آنها ، خروج موضوعی تلقی می گردد .
د : حبس مطلق : در صورتی که مالک برای حق انتفاع مدتی معین نکرده باشد حبس مطلق بوده و حق مزبور تا فوت مالک خواهد بود مگر اینکه مالک قبل از فوت خود رجوع کند . (م ۴۴ قانون مدنی ) در این خصوص دکتر لنگرودی معتقدند در عقد حبس به معنی اعم ( که شامل عمری ، رقبی و سکنی می باشد اگر حابس مدت معین نکند آن را حبس مطلق گویند.۱۳۸ در حبس مطلق این نکته نیز وجود دارد که حبس مطلق عقدی است جایز و با مرگ یا حجر مالک و منتفع منحل نمیشود .۱۳۹ ولی در این خصوص برخی از حقوقدانان حبس مطلق را عقد لازم یا حق رجوع می نامند .۱۴۰
ه : حبس موبّد : در تعریف حبس موبد برخی از نویسندگان حقوق مدنی چنین بیان می دارند که حبس موبد ، نوعی دیگر از حق انتفاع می باشد و از آن رو این را حبس موبد نامیده اند که همیشگی است و مدت محدودی ندارد.۱۴۱

مطلب مشابه :  منابع پایان نامه ارشد با موضوع بازاریابی، کانال توزیع، متغیر وابسته، متغیر مستقل

۲-۲-۷-۴موارد زوال حق انتفاع :
در ماده ی ۵۱ قانون مدنی موارد زوال حق انتفاع را این گونه برشمرده اند :
۱- در صورت انقضاء مدت .
۲- در صورت تلف شدن مالی که موضوع انتفاع است .

۲-۲-۷-۵تفاوت میان مالکیت منافع و حق انتفاع :
۱- مالکیت منافع بخشی از دارایی مالک محسوب می شود ولی حق انتفاع بخشی از دارایی نیست زیرا منتفع صرفاً حق بهره برداری دارد ، آنچه را که بهره برده نابود می شود .
۲- مالکیت منفعت این حق را برای مالک منافع ایجاد می کند که در صورت تمایل بتواند آن را اجاره دهد ولی در حق انتفاع ، منتفع چنین حقی را ندارد زیرا او فقط با انتفاع و بهره بردن می تواند صورت خارجی به خود دهد نه از راه دیگر .
۳- درحق انتفاع بصورت عمری پس از فوت منتفع ، موضوع حق انتفاع به ارث نمی رسد در صورتیکه حق انتفاع برای مدت عمر منتفع بوده باشد در حالیکه در صورت فوت مستاجر حق او زائل نمی شود و به وارث خواهد رسید .

۲-۲-۷-۶شباهت مالکیت زمانی با حق انتفاع :
الف : هر دو عقدی لازم هستند مگر حق انتفاع بصورت حبس مطلق که جایز است در بقیه موارد حق انتفاع به موجب عقدی لازم ایجاد می شود .
ب : در هر دو قرارداد حق ایجاد می گردد ، حقی که به موجب آن ، شخص اجازه پیدا می کند از عین اموال متعلق به دیگری قانوناً منتفع شود .
ج : در هر دو مورد منبع ایجاد حق ، قرارداد می باشد .
د : هر دو مورد مالکیت زمانی و حق انتفاع می توانند معوض باشند . در خصوص حق انتفاع اگر چه اصل بر مجانی بودن آن قرار داده شده ولی گنجاندن شرط عوض مغایرتی با مقتضای عقد ندارد .
نکته قابل ذکر در این جا این می باشد که شباهت های این دو مقوله سطحی هستند و در اصل این دو مقوله از یکدیگر جدا می باشند و قابل جمع با یکدیگر نیستند .

مطلب مشابه :  مقاله درباره جنگ جهانی اول

۲-۲-۷-۷تفاوت مالکیت زمانی با حق انتفاع :
۱- در حق انتفاع ، منتفع ، مالک منافع نمی شود و صرفاً حق انتفاع و استیفاء منفعت دارد لیکن در مالکیت زمانی طرف قرارداد مالک منافع می گردد .
۲- مقتضای ذات حق انتفاع ، بهره مندی و بهره برداری است و لی مقتضای ذات مالکیت زمانی ، تملیک منافع در دوره های زمانی متناوب می باشد .
۳- حق انتفاع علی الاصول مجانی می باشد ولی می توان در حق انتفاع خاص (عمری ، رقبی ، سکنی ، حبس مطلق ) شرط عوض بشود ولی مالکیت زمانی ذاتاً یک قرارداد معوض محسوب می شود .
۴- در حق انتفاع ، منتفع حق واگذاری منافع را به غیر ندارد ولی در مالکیت زمانی این حق را به ۲ صورت دارد : ۱- فروش مجدد ۲- مبادله
۵- مالکیت زمانی بخشی از دارایی فرد محسوب می شود برعکس حق انتفاع جز دارایی فرد محسوب نمی شود زیرا منتفع ،فقط حق بهره برداری دارد و لا غیر
۶- حق انتفاع اگر عمری بوده و مدت آن به عمر منتفع باشد با مرگ او زایل می شود و به وارث قابل انتقال نیست . مالکیت زمانی چه محدود باشد و چه نامحدود پس از مدت به وارث مالک متوفی ، منتقل می شود منوط به اینکه در مالکیت زمانی محدود ، مدت منقضی نشده باشد .
۷- مالکیت زمانی در ار
وپا صرفاً برای صنعت گردشگری اعمال شده و در کشور ما نیز از این الگو در همین صنعت استفاده شده در حالیکه حق انتفاع یک سیستم متروک مانده ی حقوقی می باشد که در زندگی روزمره و روابط اجتماعی و اقتصادی افراد چندان کاربرد ندارد و همچنین عموم مردم با مفهوم حق انتفاع آشنایی چندانی ندارد . پس به هیچ عنوان نمی توان این دو را با هم درآمیخت.

فصل سوم
مبانی و ماهیت ، آثار و کاربردهای مهایات

 

دیدگاهتان را بنویسید