دانلود پایان نامه

مناسب است و ممکن است به توضیحات مربوط به محتوا نیاز داشته باشد. این رتبه معادل رتبه G در طبقه‌بندی MPAA است.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

– احتیاط والدین: دلالت به آن دارد که توصیه می‌شود والدین احتیاط نمایند و ممکن است نیاز به توضیح پیرامون محتوا باشد. رتبه معادل در طبقه‌بندی MPAA، رتبه PG است.
– احتیاط والدین؛ مناسب برای افراد بالغ: دلالت بر آن دارد که فیلم‌های این رتبه برای افراد 13 ساله و بالاتر مناسب هستند و ممکن است نیازمند توضیح پیرامون محتوا باشند. رتبه معادل در طبقه‌بندی MPAA، رتبه PG- 13 است.
– صرفاً افراد بالغ: دلالت بر آن دارد که فیلم‌های این رتبه برای افراد 17 ساله و بالاتر مناسب هستند و ممکن است نیازمند توضیح پیرامون محتوا باشند. رتبه معادل در طبقه‌بندی MPAA، طبقه NC- 17 است که بستگی به محتوای فیلم دارد.
– فقط بزرگسالان: دلالت بر آن دارد که فیلم‌های این طبقه برای افراد 18 ساله و بالاتر مناسب هستند و ممکن است نیاز به توضیح پیرامون محتوا داشته باشند. این رتبه هیچ معادلی در طبقه‌بندی MPAA ندارد؛ اما معادل رده X برای هرزه‌نگاری است.
3- 2- 1- 2- 1- 3- حمایت از کودکان در برابر نمایش تلویزیونی فیلم‌ها
در ایالات متحده آمریکا، فیلم‌های تلویزیونی به دو بخش تقسیم می‌شوند؛ نخست فیلم‌هایی که امواج مربوط به آنها به صورت رایگان برای تمامی مردم فرستاده می‌شود و دوم فیلم‌هایی که به وسیله کابل برای مشترکان مشخصی به نمایش در می‌آیند. در حالی که آمریکا دارای یک سیستم تلویزیونی غیرمتمرکز و بازارمحور است، فیلم‌های تلویزیونی تحت حکومت ترکیبی از مقررات فدرال و مقررات صنفی قرار دارند. دولت فدرال شناعت، اعمال زشت و سخنان قبیح را به وسیله قوانین تصویبی کنگره و همین‌طور مقررات وضع‌شده توسط کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) تحت حکومت خود دارد. از سوی دیگر، مقررات صنعتی و صنفی، مضامین مضر دیگر مانند خشونت، مجرمیت، استعمال مواد مخدر و مشروبات الکلی را تحت پوشش قرار می‌دهند.
محتوای مستهجن
بدون در نظر گرفتن اینکه فیلم توسط امواج رایگان یا کابل‌های اشتراکی به دست مخاطب رسیده باشد، محتوای مستهجن در هیچ زمان نباید منتقل شود؛ چرا که توسط متمم اول قانون اساسی مورد شناسایی و حمایت قرار نگرفته است. دادگاه عالی آمریکا، یک معیار سه‌شعبه برای تشخیص محتوای مستهجن از غیرمستهجن تعیین کرده است. نخست اینکه یک شخص متعادل و معقول با استفاده از استانداردهای فعلی جامعه باید بتواند تشخیص دهد که محتوا به‌عنوان یک کل، می‌تواند مورد استفاده هرزه‌نگارانه قرار گیرد. دوم اینکه محتوا به‌طور آشکار از طریقی مجرمانه مورد شرح و توصیف قرار گیرد و سوم اینکه محتوا به‌عنوان یک کل، باید فاقد ارزش ادبی، هنری، سیاسی یا علمی باشد.
محتوای زشت و موهن
برعکس محتوای مستهجن، محتوای زشت و موهن در متمم اول قانون اساسی مورد شناسایی قرار گرفته‌ است؛ بنابراین فقط قابلیت محدودسازی دارند و نمی‌توان آنها را به طور کلی ممنوع کرد.
پخش محتوای زشت و موهن در بخش تلویزیونی از ساعت 6 بامداد تا 10 شب ممنوع است، زیرا بیم آن می‌رود که کودکانی در میان مخاطبان در آن ساعت‌ها باشند. اما بین ساعت 10 شب تا 6 صبح، ساعت امن برای کودکان به شمار می‌رود که به این ساعات اصطلاحاً «بندر امن» گفته می‌شود. بنابراین، در رابطه با حقوق مرتبط با آثار فکری، در اینجا هم حق پدیدآورنده اثر و هم حق سازمان‌های پخش تلویزیونی که حق پخش فیلم‌ها را در اختیار دارند، محدود می‌شود.
درباره نمایش کابلی تردید وجود داشت که آیا FCC اختیار وضع مقررات برای نمایش کابلی را دارد یا خیر؛ چرا که این نهاد بعد از تصویب قانون ارتباطات 1934 ایجاد شده بود. با این حال، FCC در سال 1965 مقرراتی را برای نمایش کابلی وضع کرد. دادگاه عالی از این مقررات حمایت کرد و مقرر داشت که FCC صلاحیت وضع مقررات برای شبکه‌های کابلی را دارد.
دادگاه‌ها در پرونده‌ها مقرر داشتند که مقررات حاکم بر نمایش تلویزیونی کابلی باید دلایل موجه‌تری نسبت به قواعد حاکم بر نمایش از طریق امواج داشته باشند؛ چرا که دسترسی به محتوای فیلم‌های نمایش داده‌شده به وسیله کابل سخت‌تر است و این دسترسی نیاز به پرداخت حق اشتراک و رمز عبور دارد.

مقررات صنعت پخش
در سال1992، دست‌اندرکاران پخش، «بیانیه اصول پخش رادیویی و تلویزیونی» را تنظیم و صادر کردند. این تلاشی بود در راستای دفع مقررات دولتی که پخش‌کنندگان را به تطبیق با انتظارات مخاطبان و منافع عموم ترغیب و تشویق می‌کرد. البته این بیانیه بر محوریت متمم اول قانون اساسی تأکید کرد و اذعان نمود که بیانیه مشاوره‌ای است. بعد از تصویب قانون ارتباطات از راه دور 1996‌، با اصرار سیاست‌گذاران، پخش‌کنندگان و ارسال‌کنندگان از طریق کابل موافقت کردند که برای والدین اطلاعاتی را فراهم کنند تا آنها بتوانند با چشمانی بازتر به انتخاب برنامه‌هایی بپردازند که فرزندانشان تماشا می‌کنند.
این رتبه‌بندی و اطلاعات، بعد از رتبه‌بندی MPAA قرار می‌گیرند و در آغاز هر برنامه به صورت شمایل و نماد نمایش داده می‌شوند. انجمنی مرکب از کارشناسان صنعت تلویزیون به‌منظور اطمینان از دقت، یکنواختی و ثبات دستورالعمل‌ها، بر جریان رتبه‌بندی نظارت دارد. این دستورالعمل‌های تلویزیونی برای والدین به شرح زیر است:
TV– Y: تمام کودکان؛ دلالت دارد که تمامی عناصر و محتویات برای کودکان بسیار خردسال از جمله کودکان 2 تا 6 سال طراحی شده‌اند.
TV- Y7: برای کودکان با سن بالاتر از 7 سال: دلالت دارد که محتوای این فیلم‌ها برای کودکان 7 ساله و بالاتر مناسب است. در این فیلم‌ها خشونت فانتزی خفیف یا خشونت کمدی وجود دارد که ممکن است کودکان زیر 7 سال را بترساند.
TV- Y7- FV: دلالت بر آن دارد که تصاویر خشونت فانتزی ممکن است از رتبه قبلی شدیدتر و خشن‌تر باشند.
TV- G: عموم مخاطبان؛ دلالت بر آن دارد که بیشتر والدین تماشای این فیلم‌ها را برای فرزندان خود مناسب می‌دانند، چرا که فیلم‌های این رتبه فاقد خشونت بوده یا خشونت کمی دارد و صحنه‌ها و مکالمات جنسی در آن نادر است.
TV- PG: راهنمایی و همراهی والدین توصیه می‌شود؛ دلالت از آن دارد که بسیاری از والدین ممکن است آن را برای فرزندان خود مناسب تشخیص ندهند و برخی دیگر ترجیح دهند به همراه فرزندانشان به تماشای آن فیلم بپردازند.
TV- 14 : به شدت به والدین هشدار داده می‌شود. دلالت از آن دارد که فیلم دارای محتویاتی است که بسیاری از والدین آن را برای فرزندان کمتر از 14 سال خود مناسب نمی‌دانند. در این رتبه معمولاً فیلم‌ها دارای واژه‌های سنگین، صحنه‌های جنسی زیاد و خشونت شدید هستند.
TV- MA: فقط مخاطبین بالغ؛ دلالت از آن دارد که فیلم فقط برای تماشای افراد بزرگسال تهیه شده و محتوای آن برای کودکان زیر 17 سال به هیچ وجه مناسب نیست. محتوای این فیلم‌ها دارای زبان زمخت و بی‌ادبانه، عمل جنسی آشکار و خشونت بسیار شدید است.
3- 2- 1- 2- 2- آثار عکاسی و تصاویر
قانون مستقل ایالات متحده آمریکا که برای هرزه‌نگاری کودکان مجازات‌های کیفری تعیین کرده است، «قانون جلوگیری از هرزه‌نگاری کودکان 1996» نام دارد که مقررات جدیدی را به قانون سابق «هرزه‌نگاری کودکان» اضافه کرده و دامنه مسئولیت کیفری مشمولین را گسترده‌تر نموده است. مطابق این قوانین، هر کس عالماً به استفاده از هر ابزار ارتباطی برای ارسال، توزیع یا دریافت سه نسخه یا بیشتر از تصاویر عمل جنسی آشکار که یک کودک در آن مشارکت داشته باشد مبادرت کند، مرتکب جرم شده است.

اندکی بعد از تصویب قانون 1996 در کنگره، مدعیان و مخالفان همراه با مفسران، شروع به به چالش کشیدن تطابق این قانون با قانون اساسی کردند. در آن زمان، در دعوایی، متهم، قانون 1996 را بر اساس متمم اول قانون اساسی به دلیل ابهام مورد چالش و خدشه قرار داد. دادگاه فدرال بخش هم استنتاج کرد که قانون از نظر محتوا و برای اعمال بر این مورد خنثی است. اما قاضی چنین استدلال کرد که مقررات قانون 1996 که هرزه‌نگاری کودکان را در فضای مجازی مورد جرم‌انگاری قرار داده است، به منظور حمایت بیشتر از کودکان است. به بیان دیگر، هرزه‌نگاری مجازی کودکان می‌تواند همان اثر منفی عکس‌های واقعی را در تحریک سوءاستفاده‌کنندگان جنسی از کودکان و در نتیجه انداختن کودکان در دام فعالیت‌های شنیع داشته باشد. بنابراین دولت که در جلوگیری از اثرات سوء وجود و دسترسی‌پذیری چنین عکس‌هایی ذی‌نفع بود، به دنبال جلوگیری از تلاش‌ها برای محدودسازی تولید و انتشار این عکس‌ها نرفت. ارتباط این بحث با مالکیت فکری این است که این مقررات به موازات منع افراد از نشر و به کار بردن تصاویر مستهجن کودکان، چنین حقی را از پدیدآورنده اثر نیز سلب می‌کند و همانطور که بیان شد، اساساً چنین حقی توسط قانون اساسی آمریکا به رسمیت شناخته نشده است.
3- 2- 1- 3- در حقوق فرانسه
3- 2- 1- 3- 1- نمایش سینمایی و تلویزیونی فیلم
در حقوق فرانسه، نمایش عمومی هرگونه فیلم سینمایی و صدور آن به خارج از این کشور به‌منظور نمایش، مستلزم دریافت مجوز اداری است. مطابق ماده (19) قانون صنعت سینما، «نمایش و صدور فیلم‌های سینمایی مستلزم دریافت پروانه است که از سوی یک عضو دولت صادر می‌شود».
نماد تلاقی حقوق کودکان با حقوق مالکیت هنری، تعارض این حقوق در مواجهه با حق فروش یا پخش فیلم‌ها است و از آنجا که ممکن است ماهیت و مضمون برخی از فیلم‌ها با حقوق کودکان و اصول حاکم بر تربیت و رشد آنها معارض باشد، مطالعه تعارضات اهمیت پیدا می‌کند.
تمام فرهنگ‌ها و رویکردها، چه فرهنگ‌ها و رویکردهای مبتنی بر آزادی‌های بی قید و بند غربی و چه فرهنگ‌های متأثر از آموزه‌های دینی از جمله بسیاری از تفکرات موجود در مشرق زمین در یک نقطه متفق‌القول هستند و آن اینکه در دسترس بودن برخی مضامین برای کودکان مضر است و باید جلوی آن گرفته شود. در همین راستا، در کشورهای غربی و از جمله در فرانسه، فیلم‌های مبتذل و مستهجن فقط در سالن‌های ویژه‌ای قابل پخش هستند که البته تعداد این سالن‌ها هم بسیار اندک است. مطابق ماده (34) قانون راجع به حمایت از کودکان (مصوب 17 ژوئن 1998)، هرگونه ابزار تصویری حاوی فیلم‌های مبتذل، به خودی خود مشمول ممنوعیت اداری ارائه، اجاره و فروش به کودکان هستند که در ماده (32) همین قانون مقرر شده است. مضافاً اینکه در ماده (34) آمده است که «مقام اداری می‌تواند این فیلم‌ها را از هرگونه تبلیغ منع کند.»
نمایش فیلم‌های مبتذل در سالن‌های ویژه و رعایت تدابیر مربوط به ممنوعیت و محدودیت‌های فروش و اجاره این فیلم‌ها به کودکان، باعث می‌شود که این آثار و پدیدآورندگان آنها و همچنین کسانی که این‌گونه فیلم‌ها را نگهداری کرده یا نمایش می‌دهند از هرگونه تعقیب یا محکومیت به‌دلیل ایجاد اقدام مخاطره‌آمیز علیه کودکان و در خطر قرار دادن آنان و یا عدم رعایت مسائل اخلاقی مصون بمانند.
3- 2- 1- 3- 2- آثاری عکاسی و تصاویر
مطابق گزارش برنامه ریشه‌کنی فحشاء، هرزه‌نگاری و داد و ستد کودکان برای اهداف جنسی(International ECPAT)، دولت فرانسه، امروز توجه خاصی به مسأله دسترسی خردسالان به مضامین مبتذل، پخش برنامه‌های حاوی هرزه‌نگاری کودکان و همین‌طور خطرات استفاده کودکان از اینترنت مبذول می‌دارد. اخیراً پژوهشی توسط نمایندگی بین اداری برای خانواده (DIF) در چارچوب کارگروه حمایت از کودکان در برابر اینترنت در فرانسه و اروپا صورت گرفته است که نشان می‌دهد که 45 درصد از دانش‌آموزان دو مدرسه راهنمایی ادعا کرده‌اند که با تصاویر مبتذل یا هرزه‌نگاری کودکان مواجه شده‌اند. اگرچه این رقم نمی‌تواند مبنای بررسی قرار گیرد، لکن نشان از شیوع چنین تصاویر بی‌پروایی در محیط مجازی مخصوص کودکان و نوجوانان دارد.
اما در فرانسه برای مقابله با هرزه‌نگاری کودکان و جلوگیری از دسترسی کودکان به محتوای غیراخلاقی، رویکردی کیفری وجود دارد. ماده (23-227) قانون مجازات 1994 فرانسه بیان می‌دارد:
«تولید، ضبط یا انتقال یک عکس یا تصویر هرزه‌نگارانه از یک خردسال به قصد به گردش درآوردن آن، مجازاتی به میزان سه‌ماه حبس و 000/45 یورو جریمه نقدی به همراه خواهد داشت. شروع‌کننده به این جرائم نیز به مجازات‌های فوق محکوم خواهد شد.»
بند فوق از ماده مذکور، تولید یا ضبط عکس‌های مجرمانه را صرفاً با قصد به گردش درآوردن آنها جرم می‌شمارد. این بدان معناست که چنانچه قصد از این اقدامات صرفاً کسب سود و نه قصد به گردش درآوردن باشد، عمل انجام‌شده جرم نخواهد بود. ولی می‌توان استدلال کرد که چنانچه کسی قصد کسب سود از این عکس‌ها را داشته باشد، اساساً بدون گردش آنها در دست دیگران به مقصود نخواهد رسید. بنابراین باید گفت که قصد گردش در قصد کسب سود مستتر است و نیازمند احراز نیست.
بند دوم ماده درباره جرائمی صحبت می‌کند که اثر مستقیم در گردش عکس‌ها و تصاویر مجرمانه دارند:
«هم‌چنین، این مجازات‌ها بر ارائه‌دهنده یا پخش‌کننده چنین عکس‌ها یا تصاویری، با هر وسیله‌ای که انجام شود، یا بر واردکننده یا صادرکننده یا معاونین آنها اعمال خواهد شد.»
اما بند سوم ماده مورد بحث، از ارتکاب جرائم به وسیله شبکه‌های ارتباطی و اساساً هرزه‌نگاری به از طریق ابزارها و فناوری‌های روز سخن می‌گوید:
«اگر اقدامات فوق با تصاویر مجرمانه به وسیله شبکه‌های ارتباطی به منظور گردش بین افرادی نامحدود برای انتشار عکس‌ها یا تصاویر هرزه‌نگارانه یک کودک انجام شود، مجازات تا پنج سال حبس و 000/75 یورو جریمه نقدی تشدید خواهد شد.»
هرچند این بند اشاره‌ای به اینترنت و فضای مجازی نکرده است، اما از آنجا که اینترنت بزرگترین شبکه ارتباطاتی برای انتقال پیام‌ها و تصاویر است، بنابراین می‌توان حکم ماده را به استفاده از اینترنت برای مقاصد مصرح تسری داد.
این ماده در ادامه در بند چهارم برای صِرف در دست داشتن عکس‌های مجرمانه مجازات تعیین کرده و تصریح می‌کند: «در اختیار دارنده چنین تصاویری با مجازات دو سال حبس و 3000 یورو جریمه نقدی مواجه خواهد شد.»
در ادامه، در مورد یکی از عوامل مشدده جرم سخن به میان می‌آید:
«چنانچه جرائم مندرج در بندهای دوم، سوم و چهارم این ماده توسط یک باند سازماندهی شده ارتکاب یابند، مرتکبان به ده سال حبس و 000/500 یورو جزای نقدی محکوم خواهند شد.»
این ماده در انتها در حکمی جالب و ابتکاری، انجام اقدامات فوق‌الذکر در مورد افرادی استثنایی را مورد جرم‌انگاری قرار داده است:
«هم‌چنین مقررات این ماده بر تهیه و توزیع‌ و سایر اقدامات فوق‌الذکر در مورد تصاویر افرادی که ظاهراً شبیه کودکان هستند اعمال می‌شود، مگر اینکه ثابت شود آن فرد در زمانی که عکس از او گرفته می‌شده، بالاتر از هجده سال سن داشته است.»
چنان‌که مشاهده می‌شود، محدودسازی آزادی‌های پدیدآورندگان آثار بصری درحقوق فرانسه، بیشتر از طریق جرم‌انگاری تحقق می‌یابد. بنابراین می‌توان چنین استدلال کرد که همین جرم‌انگاری در واقع لجامی است بر اختیار پدیدآورندگان آثار دیداری از جمله عکس‌ها که به این وسیله در تلاش است آنان را در تولید و نمایش آثار دیداری

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه درباره اموال غیر منقول

 
دسته‌ها: پایان نامه حقوق

دیدگاهتان را بنویسید