این دعا را بخوانید تا پولدار شوید ….

دعای پولدار شدن ...

نصیحتی از حضرت امام باقر علیه السلام

حضرت سه بار تکرار کردن که واسه بقیه، پشت سرشون دعا کن تا روزی براتون سرازیر شه!

مقدمه:

از ماندگارترین و مفیدترین و هدایتگرترین گنجینه های الهی تشیّع، وصیّتا و نصیحت هاییه که از امامان معصوم علیه السلام به یادگار مونده، این وصیّتا، وصیّتای اصطلاحی که درباره مال و اموال باشه، نیس، بلکه وصیّتای الهی و اخلاقیه که جنبه موعظه و هدایتگری داره، و این هدایتگری می تونه در طول تاریخ ادامه داشته باشه.

این وصیّتا از تک تک معصومان و امامان، از پیامبر گرفته تا علی و امامان به دست ما رسیده چیزی که در این مقال به دنبال ارائه اون هستیم، گوشه هایی از وصیّتای حضرت باقر علیه السلامه که نسبت به بعضی افراد داشته. امید که بتونه به درد بخور و راهنما و کارساز باشه.

یکی از ارزشمندترین سفارشاتی که از امام محمد باقر علیه السلام رسیده وصیّتیه که به درخواست یکی از دوستان ایشون ارائه شده. امام در جواب اون مرد فهمیده فقط به گفتن سه جلمه اکتفا کرده. اما سه جمله ای که یه دریا سخن در اون و یه زندگی خوشبختی در اون نهفتهه.

۱ـ «اوصیک بتقوی اللّه؛ تورو به تقوای الهی در خودنگهداری پیشنهاد می کنم».

این جمله هر چند کوتاهه ولی اگه نگاه و نظری به قرآن داشته باشیم خوب می فهمیم که از جایگاه با عظمت و با اهمیّت برخورداره. تو یه نگاه خلاصه به قرآن به این نکات درباره تقوا برمی خوریم:

تقوا، ملاک برتری فرد بر آدمای دیگه: «انّ اکرمکم عند اللّه اتقیکم»(۱)

تقوا، زمینه پذیرش هدایت الهی رو جفت و جور می کنه: «هدی للمتّقین»(۲)

تقوا، وسیله واسه دریافت علم الهی و خاصه: «اتقواللّه و یعلّمکم اللّه»(۳)

تقوا، وسیله دریافت رحمت الهیه: «اتقوا لعلّکم ترحمون»(۴)

تقوا، ملاک قبولی اعمال و طاعات: «انّما یتقبل اللّه من المتّقین»(۵)

تقوا، وسیله دریافت رزق از راه های غیر منتظره: «و یرزقه من نظر لا یحتسب»(۶)

تقوا، وسیله واسه در بن بست قرار نگرفتن: «و من یتّق اللّه یجعل له مخرجاً»(۷)

تقوا، عامل توجه و پشتیبانی و همراهی خاص خدا: «ان اللّه مع المتّقین»(۸)

تقوا، عامل عاقبت به خیریه: «والعاقبه للمتّقین»(۹)

تقوا، فلسفه عبادت(۱۰) و خیلی از دستورات اسلامی چون روزه(۱۱) و… می باشه.

۲ـ «وَ اِیّاکَ وَ المِزاح فَاِنَّهُذهِب هَیبهَ الرّجُل وَ ماءَ وَجهِه؛ از شوخی بپرهیز، چون شوخی هیبت مرد و آبروی اون رو می برد.»

البته باید به نکاتی درباره “شوخی” توجّه داشت:

یه: شوخی اگه از دائره حق خارج نشه ممدوحه. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «انّی امزح ولا اقول الّا حقّاً؛ من مزاح می کنم ولی جز حق نمی گویم»(۱۲). باید توجه داشت که در شوخی دروغ گفته نشه، غیبت کسی نشده و موجب آزار و تمسخر کسی نگردد و…

دو: اصل شوخی و مزاح کردن ممدوحه حضرت صادق علیه السلام فرمود: هیچ مؤمنی نیس مگه این که در اون از “دَعابه” هست، عرض کردم: دعابه چیه؟ فرمود: «المزاح».(۱۳) این مطلب نشون دهنده اینه که مومن باید در روابط اجتماعی خود خنده رو و اهل بگو و بخند باشه.

سه: مزاح ممدوح هم نبای از حَد و مرز عبور کنه و زیاد شه و گرنه زشت می شه، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «کَثرَهُ المِزاحُذهب بماءِ الوجه؛ زیاد مزاح کردن آبروی آدم رو می برد.»(۱۴)

با این نکات روشن شد که در کلام حضرت باقر علیه السلام هم مقصود زیاد شوخی کردن و از حق و اندازه خارج شدنه.

۳ـ «و علیک بالدّعاء لاخوانک بظهر الغیب فانّه یهیل الرّزق، بقولها ثلاثاً؛(۱۵) بر تو باد به دعا کردن واسه برادرانت (از اهل ایمان) در غیاب اونا، چون که این کار روزی رو سرازیر می کنه، حضرت این جمله رو سه بار فرمود».

دعا گاه واسه مسائل دنیویه و گاه مسائل الهی و آخرتی، دعا واسه دنیا گاه واسه خود انسانه و گاه واسه بقیه، و همین طور دعا در مسائل الهی یا واسه خود شخصه و یا بقیه.

از بین اقسام دعا، بهترین دعا اون هستش که در حق برادران دینی و بقیه باشه. در این باره زیاد شنیده اید. یکی از معروف ترین اونا ماجراییه که امام حسن و امام حسین علیهماالسلام از حضرت زهرا سلام الله علیه ها نقل می کنن.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «اذا دعا احدٌ فلیعمّ فانّه اوجب للدّعاء و من قدّم اربعین رجلاً من اخوانه قبل ان یدعوا لنفسه استجیب له فیهم و فی نفسه؛(۱۶) هروقت کسی خواست دعا کنه دعای خود رو عمومیّت دهد (و واسه بقیه هم دعا کنه) چون یاد گرفتن لازمتره واسه دعا کردن، و کسی که جلو اندازد چهل نفر نفر از برادران (مؤمن) خود رو قبل از دعا کردن واسه خودش، دعایش در حق اونا و خودش مستجاب می شه.»

——————————————————————————–

پی نوشتا:

۱. سوره حجرات، آیه ۱۳.

۲. سوره بقره، آیه ۲.

۳. سوره بقره، آیه ۲۸۲.

۴. سوره انعام، آیه ۱۵۵.

۵. سوره مائده، آیه ۲۷.

۶. سوره طلاق، آیه ۳.

۷. سوره طلاق، آیه ۲.

۸. سوره توبه، آیه ۳۶.

۹. سوره اعراف، آیه ۱۲۸.

۱۰. سوره بقره، آیه ۲۱.

۱۱. سوره بقره، آیه ۱۸۳.

۱۲. منتخب اندازه الحکمه، ص ۴۶۴، ش ۵۷۹۷.

۱۳. همون، ش ۵۸۰۱.

۱۴. همون، ش ۵۸۰۴.

۱۵. اندازه الحکمه محمدی ری شهری، ترجمه حمید رضا شیخی، دارالحدیث، اونّل، ۱۳۷۷، ج ۱۴، ص ۶۸۲۰.

۱۶. بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، داراحیاء التراث، ج ۹۳، ص ۳۱۳، ح ۱۷، منتخب اندازه الحکمه، همون، ص ۱۸۴، ج ۱، حدیث ۲۱۴۳.

جمع آوری : آلامتو