اولین داروی غیرهورمونی پیشگیری از باروری برای مردان

داروی JQ1 می تونه با کنترل BRDT که یکی از پروتئین های کلیدی لازم واسه تولید سلول های اسپرمه، تولید این سلول ها رو متوقف کنه. اثر پیشگیرانه این دارو موقتیه و با توقف تزریق اون تولید سلول های اسپرم دوباره شروع می شه.

 

الان بیشتر از ۱۰۰میلیون زن در جهان از قرص های ضدبارداری واسه پیشگیری از بارداری ناخواسته استفاده می کنن؛ اما با تولید قرص های غیرهورمونی پیشگیری از باروری واسه مردان شاید اونا هم می تونن تا چندین سال دیگه به روش مشابهی باروری خود رو با روشی برگشت پذیر که به گفته محققان رضایت جنسی رو تحت الشعاع قرار نمیده، کنترل کنن.

به گزارش نیوساینتیست، در آزمون های بالینی که به خاطر جلوگیری از باروری مردان انجام می شه، داروهای غیرهورمونی نسبت به شکل های جور واجور هورمونی اونا در اولویت هستن. این داروها به رغم داروهای هورمونی که می تونن در شکل گیری استخون ها در مردان و کارکرد کبد اونا ایجاد مشکل کنن، مشکلات جانبی کمتری دارن. داروهای هورمونی پیشگیری از باروری در مردان نسبت به داروهای مشابه که واسه زنان تولید می شن، مشکلات جانبی نگران کننده ای به دنبال دارن.  

جیمز بردنر، دکتر مؤسسه دینا فاربر در بوستون (ماساچوست) می گوید: «ما به تولید داروهای غیرهورمونی پیشگیری از باروری در مردان نیاز فوری داریم». اون و همکارانش موفق به تولید یکی از این داروها شده ان که JQ1 اسمشه و می تونه BRDT یکی از پروتئین های کلیدی لازم واسه باروری رو کنترل کنه.

این پروتئین در یکی از اولین مراحل تولید سلول های اسپرم به درون هسته سلول اولیه وارد شده و با تغییراتی که در ژنوم اون ایجاد می کنه، باعث ایجاد سلول اسپرم می شه. داروی JQ1 واسه جلوگیری از این تغییرات، بخشی از این پروتئین رو هدف می گیرد که توانایی اتصال به ژنوم رو داره و با بستن اون از ادامه روند تولید سلول های اسپرم پیشگیری می کنه.

آزمون های انجام شده روی موش های آزمایشگاهی نشون می دهد در دو گروه که روزانه دو دوز متفاوت از این دارو رو دریافت کرده ان، پس از یه دوره سه یا شش هفته ای تعداد اسپرم ها دست کم ۹۰درصد کمتر شده و قدرت حرکت اونا بیشتر از ۷۵درصد کاهش پیدا کرده. کاهش تعداد اسپرم ها در موش هایی که دوز بالاتر دارو رو دریافت کرده ان، به طور کامل خیره کننده بوده و همه اونا قدرت باروری خود رو از دست داده ان. با این حال اثر دارو موقت بوده و باروری موش های این دو گروه یه یا دو ماه پس از توقف تزریق JQ1به شرایط قبل از تزریق اون برگشته. علاوه بر این تحقیقات روی موش های نر نشون می دهد این دارو مشکلات جانبی قابل توجهی روی بدن اونا نداشته و سطح تستوسترون در این موش ها طبیعی باقی مونده.

الان بردنر و همکارانش دارن مشتقات JQ1 رو در آزمون های بالینی که روی مبتلایان به سرطان انجام میدن، به کار می گیرند. این تیم بودجه ای واسه جفت و جور دارویی مشابه که بتونه BRDT رو کنترل کنه از مؤسسه ملی سلامت آمریکا دریافت کرده.

ریچارد شارپ، کارشناس سلامت جنسی مردان در دانشگاه ادینبورگ می گوید: «این دارو به طور کامل دست یافتنی و مؤثر به نظر می رسد، اون طور که از یافته های برمی آید اثرات اون، دست کم تو یه دوره کوتاه برگشت پذیره و مشکلات جانبی نگران کننده ای روی فرد و نسل های بعد از اون به جا نمی ذاره».

اون که این دارو رو امیدبخش ترین تلاش الان در مورد کنترل باروری مردان توصیف می کنه، به مسائلی اشاره می کنه که باید قبل از تأیید اون مورد بررسی قرار بگیرن. شارپ به نمونه فعلی این دارو که روی جوندگان مورد استفاده قرار گرفته و تزریقیه اشاره می کنه و می گوید تولید قرص های خوراکی از این دارو واسه آدم ها به مراتب نتیجه بخش تر هستش. از طرف دیگه باید نبود ایجاد مشکلات جانبی در مصرف درازمدت این دارو اثبات شه و اثر سوئی روی نسل های بعدی نداشته باشه.

قرص