انواع عشق در روانشناسی

0 Comments

روانشناسی عشق ممکن از مقداری سخت تر از چیزی که باشه که شما تصور میکنین.

به گزارش آلامتو به نقل از سایت مردمون؛ عشق یکی از قوی ترین نقاط مشترک همه آدماس. میلیه که موجب شیفتگی، احساسات قوی و تمایل شدید به با هم بودن می شه.

علم عصب شناسی تازگیاً به بررسی و مطالعه عشق در مغز علاقه مند شده و با کمک فوت وفن های MRI امروز می تونیم راه هایی که با انجام آزمایشات در مغز آدم فعال می شن رو تصویربرداری کنیم. عشق می تونه منبع شادی باشه. اما وقتی با نبود پذیرش از طرف مقابل روبه رو شه، می تونه ناامیدکننده و خراب کننده باشه.

عشق در آدم ها به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته و پدیده ای میان فرهنگی تلقی شده، چیزی که تقریباً همه آدم ها می تونن در طول زندگی خود اون رو تجربه کنن. اما وقتی عاشق می شید چه اتفاقی در مغزتون می افتد؟

۳ مرحله عشق

هلن فیشر (Helen Fisher)، متخصص آدم شناس بیولوژیک که درمورد عشق تحقیق می کنه، پیش بینی می کنه که سه مرحله جور واجور عشق در مغز هست.

شهوت:

که میل جنسی انسانی هم خونده می شه و نسبت به افراد زیادی ایجاد می شه.

عشق پرانرژی:

فرد روی یه نفر خاص متمرکز می شه و این فرد واسه اون جایگاه خاصی پیدا می کنه.

وابستگی:

سطح اضطراب پایین اومده و فرد حس پیوند عمیقی با فردمقابل خود پیدا می کنه، پیوندی موندگار واسه تموم عمر.

این مراحل عشق می تونه تو یه زمان واسه یه نفر و یا در مقاطع وقتی جور واجور واسه افراد متفاوت حس شه.

عشق پرانرژی

عشق loveمرحله عشق پرانرژی همون مرحله ای از عشقه که «عشق ماه عسلی» خونده می شه. افراد در این مرحله از عشق با خوب پیش رفتن شرایط در کنار هم هیجان و انرژی خیلی بالایی رو تجربه کرده و در مواقع اختلاف و اختلاف، دچار ناراحتی می شن. این بخاطر این واقعیته که عشق دقیقاً بر همون قسمت هایی از مغز اثر می گذارد که در مواقع انگیزه و تحریک تاثیر می بیند.

عشق یه سیستم جایزه قدیمی واسه آدماس. این حس طوری رشد کرده که فرد بتونه طرف مقابل خود رو واسه یه مدت طولانی تحمل کرده و بتونه تولیدمثل کنه. اما خیلی مهمه که بدونین این پدیده جادویی عاشق شدن با عوامل درون ریز مختلفی تنظیم می شه.

هلن فیشر و همکاران اون بخاطر ویران کننده ای هایی که عشق می تونه بسازه، به این موضوع علاقه مند شده ان. اونا هفده نفر که شدیداً عاشق بودن رو تحت آزمایش اسکن مغز fMRI قرار دادن تا دو فرضیه رو بررسی کنن: اول اینکه می خواستن بدونن که عشق مسیرهای دوپامینرژیک قشری بالا رو هم درگیر می کنه یا نه و دوم اینکه می خواستن بدونن که عشق حسی خاصه یا رفتاری هدف دار که منتهی به احساسات جور واجور می شه.

ده زن و هفت مرد ۱۸ تا ۲۶ ساله مورد مطالعه قرار گرفتن. با هرکدوم از شرکت کننده ها به طور اختصاصی مصاحبه شد تا شدت و طول مدت رابطه عاشقانه اونا آزمایش شه.

بعد از این پرسشنامه ها و مصاحبه ها، مغز این شرکت کننده ها به یه وقتی مشخص که در طول اون اول به عکس عشق خود و بعد عکس یه فرد به طور کاملً ناشناس خیره نگاه می کردن، اسکن شد. این محققان فعالیت هایی در قسمت های جور واجور مغز مخصوص عشق اون فرد دیدن.

سمت راست قسمت میانی بطنی یکی از بخش های مرکزی بوده که با نگاه کردن به عکس معشوق به فعالیت افتاده. این دقیقاً بخش دستگاه جایزه در مغزه که طی تحریک، توجه دقیق و انگیزه واسه دریافت جایزه فعال می شه.

بااینکه فیشر و همکاران اون از جمعیت بسیار کوچیک ۱۷ نفره که همه علاقه مند به جنس مخالف و تو یه محدوده سنی و از گذشته برابر بودن استفاده کرده، اما فرضیه های اونا درست از آب درآمده و عشق بخشی از یه دستگاه جایزه بزرگ تر در مغز مشاهده شد که موجب بروز احساسات مختلفی در فرد می شه.

عشق یه احساس ابتدایی نیس بلکه به فرد جایزه می دهد که تلاش کنن نسبت به شریک عشقی خود وابستگی بسازن، به باقی موندن و تولیدمثل اونا کمک کنن.

انتقال دهنده های عصبی و عشق

انتقال دهنده های عصبی هورمون هایی مثل دوپامین، سروتونین، اکسی توسین، وازوپرسین و تستوسترون هستن که اونا هم نقش مهمی در احساسات جور واجور افراد در عشق اجرا می کنن.

دوپامین

که یکی از این انتقال دهنده های عصبیه، مسئول احساسات جایزه دهنده ایه که بعد از غذا خوردن یا ایجاد رابطه جنسی احساس می کنین.

دوپامین موجی از موادشیمیایی رو به درون مغز هدایت می کنه که به بدن اطلاع می دهد رفتار ما تقویت کننده تناسب انداممانه. درعین حال، موجب بروز احساس خوب در ما شده و به ما انگیزه می دهد در آینده هم اون رفتار رو تکرار کنیم. ترشح دوپامین موقع عاشق شدن افراد افزایش می یابد. علاوه براین، هرچه کارای جدیدترین با شریک عشقی خود بکنن، دوپامین بیشتری تولید می کنن.

سروتونین

هم در تجربه عشقی دخالت داره. این هورمون مسئول احساس سلامت، تنظیم حال و هوا و خلق وخو، اضطراب، اشتها و خواب می شه. سطح سروتونین در عشق پایین میاد. علاوه براین، در افرادیکه از مشکلات اضطراب مثل مشکل وسواس رنج می برند هم پایین می باشه.

محققان فکر می کنند که این نشون می دهد به چه دلیل کسائیکه عاشق می شن نسبت به فردمقابل خود احساس وسواس و تعصب پیدا می کنن و احساس می کنن باید دفعات متوالی در طول روز با طرف خود تماس گرفته و با اون صحبت کنن. هم اینکه این افراد ممکنه دچار کم خوابی و بی اشتهایی شن که با کم شدن سروتونین در بدن قابل توجیه س.

اکسی توسین

هم نقشی اساسی در احساس عاشقی داره چراکه این هورمون به هورمون پیوند معروفه. این هورمون هم مسئول احساس اعتماد، وابستگی در دوران به دنیا آوردن بچه و دوران کودکی و رفتارای همدلانه و دلسوزانه س که بعد از ارگاسم هم ترشح می شه. این هورمون واسه تقویت و حفظ پیوندهای اجتماعی هم تولید می شه.

با ترکیب این هورمون ها، به اون حمله دوپامین که با دیدن معشوقمان به ما دست می دهد معتاد می شیم و همین باعث می شه بخوایم اون رو بارها ببینیم و دوست نداریم از اون جدا شیم.

عشق هزاران ساله که در میان آدم ها اتفاق می افتد. در طول نسل های جور واجور تغییر کرده تا تولیدمثل رو تقویت کنه. در فرهنگ های جور واجور به راه های جور واجور تجربه می شه، اما در ابتدایی ترین صورت ممکن اون، واسه ایجاد پیوند و رابطه قوی بین آدم ها استفاده می شه.


 

خواص عشق واسه بدن

۱۰حقیقت علمی در مورد عشق

خبرهای داغ روز روانشناسی عشق مردمون

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *