انحراف فکر و تاثیر آن بر تصمیم گیری

تصمیم گیری های شما در بیشتر مواقع بر چه اساسی استواره؟ همیشه عاقلانه تصمیم میگیرید؟

به گزارش آلامتو و به نقل از آی بانو؛ به چه دلیل رفتن به رستورانی خاص رو دوست دارین؟ پیش غذای اون فوق العاده س؟ استیک های اون آبداره؟ یا شاید به خاطر هر اون چیزی که قبل از ترک رستوران به طور اتفاقی می خورید؟ تفکر درباره ی جاهایی که غذا می خورید و حسی که به اون مکان ها دارین، فیلم هایی که تماشا می کنین یا مغازه های با کیفیت، بسیار ساده س!. اما یافته های تحقیقات جدید که تازگیا منتشر شده این ایده رو زیر سوال می برد.

اطلاعات نشون دهنده اون هستش که مغز به بعضی از تجربیات بیشتر از یه سری های دیگه توجه می کنه و کلید، احساس شماس.

چه نوع عواملی چگونگی احساس ما درباره ی تجربیات رو تعیین می کنه؟

به یاد آوردن، یکی از جنبه های مهمِ هدایت جهان از طرف ماست. وقتی که وارد مغازه ایی می شید یا به غذا ناخونک می زنید و یا حتی با دوستتون بازی می کنین، شاید با خاطره ایی مثبت یا منفی از اون تجربه براتون باقی می موند. وقتی که تلاش دارین واسه انجام کارها در آینده تصمیم می گیرید، اون خاطره به شما کمک می کنه. خاطره ی رستورانی که برگرهای وحشتناکی داشت، موجب می شه تا وقتی که دوباره واسه غذا خوردن در جایی تصمیم می گیرید، از اون رستوران دوری کنین.

وقتی که به این خاطرات فکر می کنین، ذهن فرایندی مثل میانگین گیری از تجربیات انجام می دهد. قضاوت ما درمورد امور براساس اینکه در بین تجربه ی اون حس خوبی داشتیم یا بد، شکل می گیرد. اگه یه فیلم رو نسبت به فیلمی دیگه بیشتر دوست دارین شاید به این دلیله که فکر می کنین یه چیز در فیلم بیشتر براتون جذاب بوده.

محققان درمورد چی مطالعه می کنن؟

چیزی که واسه تیم تحقیق حیرت آنگیز می کرد، زمان وقوع احساسات مثبت ما درباره ی موضوعات جور واجور و چگونگی ی حفظ اون خاطرات بود، حتی وقتی که تجربیات ما بینابینی بود. مثلا، اگه شما به رستورانی با غذای اصلی عالی و دسر خیلی بد رفتید، اون رو با رستورانی با غذای اصلی خیلی بد و دسر فوق العاده چیجوری مقایسه می کنین؟

واسه دریافت این، تیم تحقیق گروهی از افراد رو در مسابقه ای شرکت دادن. در دور اول، به شرکت کنندگان دو سری سکه ی دیجیتال با ارزشی برابر با اندازه اونا داده شد. هر سری شامل سکه هایی با ارزش متفاوت و ترتیب جور واجور بود.

از شرکت کنندگان خواسته شد تا آزادانه فقط یه سری از سکه هایی که به اونا داده شده رو انتخاب کنن.

در دور دوم هم شرکت کنندگان کار مشابه ای رو انجام دادن، اما به طور خاص از اون ها خواسته شد تا بگن که کدوم سری از سکه ها رو در هر جفت بهتر می دونن.

نتیجه کار محققان چی بود؟

تیم تحقیقاتی به این نتیجه رسیدن، افراد سری سکه های مهم رو بهتر می دونن. بالطبع سکه های سنگین تر بیش تر از دیگر سکه ها روش زوم شده بود.

سکه های که در آخر قرار داشت کم تر از دیگر سکه ها مورد توجه واقع شده بود. در نتیجه، اگر یه فرد تصور کنه سکه ارزش بالایی داره، به اون سری تمایل بیشتری نشون می دهد.

نکته این جا بود که هر دو سری از سکه ها به صورت میانگین از ارزش مشابه ای بهره مند بودن. فرق، فقط در ترتیب اون ها بود. این به محققان نشون داد که چیجوری آخرین سکه راه و احساس فرد رو درمورد کل مجموعه تغییر می دهد. فرد ممکنه تصور کنه مجموعه شامل تعداد خیلی از سکه های کوچکه، اما اگه نتیجه ی اون یه جایزه بزرگ باشه، امتیاز بالاتری نسبت به یه سری سکه های بزرگ که به چند پنی کوچیک ختم می شه، کسب می کنه.

محققان می گن این روش رتبه بندی به عنوان یه نوع میانبر ذهنی عمل می کنه، اینجوری مغز بدون استفاده ی زیادتر از اندازه از خاطرات، تصمیمات فوری می گیرد.

چگونگی تاثیر اون بر من؟

این تحقیق نشون می دهد که پایان خوش می تونه راه یه تجربه منفی رو از ان رو به اون رو کنه و یه پایان ناامیدکننده، علی الرغم تموم نکات مثبت تا قبل از اتمام، همه چیز رو عوض کنه.

نکته ی قابل توجه اینه که فریب این میان برهای ذهنی رو نخوریم. قبل از اینکه هتلی رو به دوستی پیشنهاد بدید یا نظرتون رو درباره ی رستورانی تغییر بدید، درمورد کل تجربه نه فقط انتهای اون فکر کنین .

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

چیجوری ترس از نا امید کردن بقیه رو از بین ببریم؟

آی بانو