اخذ عوارض تردد شهری؛ راهکار شهرداری تهران برای حل معضل ترافیک

0 Comments

چند درصد از ترددای درون شهری در شهری مانند تهران رو میشه غیر نیاز به حساب آورد؟

واقعیت اینه که جواب روشنی واسه این سوال وجود نداره، به خصوص اینکه حتی ترددای تفریحی به خاطر گردش و تفریح هم انگار واسه سلامتی روحی و روانی شهروندان نیاز به نظر می رسن و نمیشه توقع داشت که همه شهروندان تموم طول روز و ایام هفته رو در منزل به سر برند تا از ترافیک و آلودگی هوا جلوگیری شه.

اما فارغ از این سوال، اون چیزی که مسلمه اینکه در ساعات بالاترین درجه ترافیک، سیستم حمل و نقل عمومی تهران به سر حد تواناییای فیزیکی و فنی خود می رسه و جایی واسه مسافران بیشتر نداره.

از طرف دیگه ، شهرداری و بقیه سازمانای مسئول از بودجه کافی واسه پیشرفت همه جانبه سرویسای حمل و نقل عمومی بهره مند نیستن و از این رو شهرداری جدید تهران، راه تامین بودجه رو در اخذ مشکلات تردد تو تهران عنوان می کنه.

البته با انجام بعضی تحقیقات پژوهشی، این نکات روشن شدن که حل مشکل ترافیک، خواسته عمومی شهروندانه، تعداد خودروهای تک سرنشین بازم بسیار بالاست و از نظر جغرافیایی فضای چندانی واسه پیشرفت اتوبانای بیشتر در کلان شهری مانند تهران وجود نداره.

از این رو با در نظر گرفتن اینکه فرهنگ سازیای چند سال گذشته واسه تشویق مردم واسه نبود به کار گیری خودروهای تک سرنشین جواب نداده، به نظر می رسه به کار گیری روشای تنبیهی مثل اخذ مشکلات بیشتر از استفاده کنندگان از خودروهای شخصی به تنها راه حل باقی مونده واسه تغییر وضع موجود بدل شده.

مشکلات مربوطه شاید به دو صورت اعمال می شه، اول اخذ مشکلات بیشتر روی سوخت مورد استفاده در خودروها در شهرای بزرگ که دارای خطوط مترو هستن و دوم اخذ مشکلات واسه به کار گیری مسیرهای خاص در زمان پیک ترافیک.

براساس بر آورد شهرداری تهران اخذ اینجور عوارضی می تونه به درآمد پایدار شهرداری بدل شده و واسه گسترش حمل و نقل عمومی استفاده بشه، در همین زمینه تجربه بعضی از پیشرفته ترین کشورای جهان ظرف پنجاه سال گذشته هم بررسی شده.

اما چیزی که در این مورد مغفول مونده، شاید اعداد و ارقام مربوط به این عوارضه که می تونه یافته های اینجور طرحی رو به کلی عوض کنه.

مثلا در گفته های شهردار جدید تهران، اخذ ۱۰ درصد مشکلات روی سوخت دیده می شه، هم اینکه در جملات قابل تاملی بیان شده که "بررسیا با استناد به تحقیقات کارشناسان نشون میده: اخذ هر ۱۰درصد مشکلات تردد بین ۱۵ تا ۲۰ درصد پول و پله و سرمایه پایدار به بودجه شهرداری اضافه می کنه. هم اینکه به ازای هر ۱۰ درصد افزایش مشکلات تردد، یه درصد آلودگی هوا و یه درصد حجم ذرات آلاینده کاهش پیدا می کنه.

در عین حال پس از اخذ مشکلات تردد به ازای هر ۱۰ درصد افزایش این نوع مشکلات اندازه مصرف خودرو ۵ درصد پایین میاد.

بررسیا نشون دهنده اون هستش شهرهایی که در سالای گذشته مشکلات تردد رو واسه اولین بار دریافت می کنن ازدحام ترافیکی اونا ۷۵ درصد کاهش پیدا کرده و زیاد شدن قیمت سوخت اثر آنی بر رفتار ترافیکی در شهر داره."

اما این امار و ارقام مربوط به کشورهایی با تورم کمتر از ۵ درصده و مشخص نیس اثر روانی افزایش ۱۰ درصدی قیمت سوخت واسه مردمی که به تورم ۱۰- ۱۵ و حتی ۳۰ درصدی ناشناس نیستن چه میشه.

فاصله وقتی بین اخذ این مشکلات و پیشرفت خطوط مترو و اتوبوس جدید با به کار گیری پول و پله و سرمایه نتیجه این طرح، ماه ها و حتی چند سال میشه.

در این فاصله این احتمال هست که مردم شرایط روانی و اقتصادی خود رو با مشکلات نامبرده منطبق کرده و مانند قبل به استفاده روزمره از خودرو ادامه.

به خصوص اینکه تجربیات تلخ گذشته نشون میده که تغییر قیمت سوخت از ۱۰۰ به ۱۰۰۰ تومن هم تاثیر چندانی روی تغییر الگوی رفتاری شهروندان در مورد به کار گیری خودرو نداشته.

با در نظر گرفتن تعداد تقریبا کم تاکسیای فعلی واسه رفع نیاز کلیه شهروندان، شاید روش موثر تر واسه اعمال اینجور روشی، به جای اخذ مشکلات چند درصدی، نظم بخشیدن به حجم انبوه مسافرکشای شخصی و استفاده سیستماتیک از این افراد در جهت کمک به پیشرفت انقلابی حمل و نقل عمومی باشه.

با این روش ضمن کاهش آمار بیکاری، میشه محدودیتای بسیار سنگین و حتی ممنوعیتایی واسه به کار گیری خودروهای شخصی وضع کرد و مردم رو مجبور به به کار گیری خودروهای تاکسی کرد، گسترده شدن تردد تاکسیا با ۳ یا ۴ سرنشین نسبت به خودروهای تک سرنشین، می تونه به شکل یهویی و موثر از حجم ترافیک و آلودگی تهران و خیلی از شهرای بزرگ کشورمون کم کنه.

این روش پیچیدگیای مالی و اجرایی مربوط به اخذ مشکلات، جمع آوری سرمایه، تعریف پروژه و طول زمان واسه پیشرفت حمل و نقل عمومی در جهت رفع مشکلات ترافیک رو نداره و ظرف مدت کوتاهی و به صورت پلکانی می تونه شرایط شهر رو از نظر مشکل بیکاری، ترافیک، کمبود جای پارک، آلودگی هوا و مصرف سوخت بهتر کنه.

هرچند افزایش فشار به شهروندان واسه به کار گیری تاکسی به جای خرید خودرو شخصی به کام دو خودروساز بزرگ کشورمون خوش نمیاد.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *