که منابی باید به شیوههایی مورداستداده قرار گیرد که با بهرهگیری بیش از اندازه از ظرفیت کششی و تولیدی زمین، بدهیهای زیستمحیشی برای آینده به بار نیاید.
-۲-۱-۲ سیر تحول تاریخی توسعه پایدار )اجالسها و قوانین(
سیر تحوم تاریخی توسعه ایدار از دهه ۱۹۶۰ مورد بررسی قرار گرفته است .دلیل انتخاب این دهه مصادف بودن آن با آغاز نامگذاری اولین دهه توسعه توسا سازمان ملل متحد است.این جنبش با یگیری تحوالت توسعه جهانی تا رسیدن به مدهوم توسعه ایدار و توجه به مالحظات زیستمحیشی چهار دهه را شت سر گذارده است.در روند بررسی این تحوم کلیه وقایی بر اساس زمان وقوع یگیری شده است :
-آغاز کندرانس جهانی استکهلم ا۱۹۶۰ تا ۱۹۷۲د.
• ۱۹۶۰، اعالم اولین دهه توسعه سازمان ملل متحد در اجالس عمومی آن سازمان.
• ۱۹۶۴، اولین کندرانس بینالمللی زیست محیشی در استراسبورگ از۲۴ ژوئن تا اوم ژوئیه، برای رسیدگی به مسائل بهداشتی و اجتماعی ناشی از آلودگی هوای شهرها و مراکز صنعتی.
اهداف عمده این کندرانس عبارت بودند از :
• تهیه آمار دقیری از کلیه اقدامات و تدابیری که در جهان برای مبارزه با آلودگی هوای شهرهای صنعتی به عمل آمده و میآید.
• آشنا ساختن افکار عمومی به مسائل ناشی از آلودگی هوای شهرهای صنعتی و جل کمک آنها
و نمایندگان مردم.
• جستجوی راهحلهای علمی و منشری برای عرد توافقنامههای چندجانبه بین سازمانهای ذیندی در جهت مبارزه با آلودگی احسین، شکویی،۱۶۶ :۱۳۷۶د.
• ۱۹۶۸، تصمیم اجالس عمومی سازمان ملل متحد به برگزاری اولین کندرانس جهانی محیا زیست در استکهلم سوئد برای سام .۱۹۷۲
• ژوئن ۱۹۷۱، تدوین گزارش “فونکس”، این گزارش ماحصل مشالعات گروهی کارشناس از ۲۷ کشور مختلف جهان است.این گروه به دعوت دبیر کل کندرانس سازمان ملل درباره محیا زیست انسانی در فونکس) حوالی ژنو (گردهم آمدند تا ارتباط بین مسائل توسعه و حداظت از محیا زیست را بررسی نمایند.گزارش نایی درسام ۱۹۷۲ به اولین کندرانس جهانی محیا زیست ارائه گردید افاطمه فرمافرمائیان، ۱۵۰ :۱۳۵۳د .
در گزارش، فونکس، “موریس استرانگ”، رچمدار نهضت سالمسازی محیا زیست سیاره زمین، کوشش هوشمندانهای را برای تعریف چالش محیا زیست در دورنمای توسعه ایدار قبل از کندرانس استکهلم رهبری کرد.
از کندرانس استکهلم تا کندرانس مکزیکوسیتیا۱۹۷۲ تا ۱۹۸۲د
• ژوئن۱۹۶۰، برگزاری نخستین کندرانس بینالمللی محیا زیست در استکهلم سوئد یرامون محیا زیست انسانی، آلودگی هوا و بهرهکشی از منابی اادامه مباحث اجالس فونکسد در این کندرانس برای نخستین بار از اصشالح توسعه اکولوژیک استداده شد:
• برنامه محیا زیست سازمان ملل بنیان نهاده شد.
• انتشار نخستین گزارش باشگاه رم درباره ”محدودیتهای رشد”، توسا “دنیس میدوز” و همکاران.
• انتشار کتاب کوچک زیباست ا ر“ای.اف.شوماخر” که در آن به اقتصاد در مریاس کوچک می رداخت.شوماخر مبانی نظری اقتصاد کوچکمریاس خود را از“مهاتما گاندی” الهام گرفته بود.
• انتشار کتاب توسا گروه اکولوژی “ادوارد گلداسمیت ”‎و همکاران که الگوهای متعارف توسعه را به طور جدی زیر سوام میبرد.
• ۱۹۷۴، سمیوزیوم مشترک “کندرانس تجارت و توسعه” و “برنامه محیا زیست سازمان ملل” به دنبام اجالس استکهلم، در سام “ ۱۹۷۴اعالمیه کوکویوک” که درآن توسعه بومشناسانه ااکولوژیکد مشرح شد که سرانجام عنوان توسعه ایدار به خود گرفت، مهمترین نسبت در این نامگذاری طرح الگویی برای توسعه بود که برای محیا زیست زیانآور نباشد.
• ۱۹۷۴، ذیرش راهکاری برای تاسیس یک نظام اقتصادی جدید بینالمللی توسا اجالس عمومی به دلیل مشکالت اجرایی برنامههای اقتصادی موجود.
• ۱۹۷۵، ذیرش راهبرد تامین نیازهای اساسی ترسیم شده به وسیله سازمان بینالمللی کار و طراحی راهکار و برنامه به منظور اقدام برای تاسیس یک نظم اقتصادی جدید بینالمللی، همراه با منشور حروق و وظایف اقتصادی دولتها، جهت فراهم آوردن امکان برای کاهش شکاف رو به افزایش بین کشورهای در حام توسعه یافته و تضمین گامهای شتابان توسعه اجتماعی و اقتصادی، برای زندگی توام با صلح و عدالت برای نسلهای فعلی و آینده.
• ۱۹۷۵، اهمیت اصل شاملسازی یک بعد فرهنگی در توسعه، در کندرانس بینالمللی اکرا ا ایتخت غناد در زمینه سیاستهای فرهنگی در افریرا به طور مشترک توسا یونسکو و سازمان اتحادیه افریرا
• ۱۹۷۹، ارائه گزارش “تحلیلهای مجدد درباره اقتصاد و محیا زیست”، به منظور تدوین
استراتشیهای مناس برای مرابله با بیکاری و تخری محیا زیست.
• ۱۹۸۰، نشست اجالس عمومی سازمان ملل متحد و معرفی اقدامات مالی و اقتصادی جدید و همچنین مشرح نمودن اقداماتی در رابشه با محیا زیست، مسکن، مبارزه با آ ار بالیا و توسعه اجتماعی ااما به هر حام بدون توجه صریح همیشگی به جنبههای فرهنگی توسعهد برای اولین بار.
• در طوم دهه ۱۹۷۲ ـ ۱۹۸۲ تعداد محررینی که به طور اندرادی یا گروهی به بررسی مسائل توسعه و محیا زیست می رداختند، به مرور زمان رو به افزایش گزارده و به تدریج غیرقابل شمارش حداقل در چارچوب یک کرونولوژی ساده میباشند.ولی در این میان از جمله میتوان به
الگوهای توسعه توسا محررین و نهادهای زیر اشاره نمود :
• “اینیاسیزاکس”، از جمله با کتاب بومشناسی و فلسده توسعه.
• “جیکومر”، با کتاب جستجو برای جامعهای ایدار.
• “آر.آلن”، با کتاب چگونگی نجات جهان.
• “آر. ی.میسرا”‎و همکاران با مجموعه مراالت “توسعه منشرهای؛ روشهای نو.”
• گشایش شاخهای جدید در انتشارات عظیم “فیشریا ”‎که به انتشار مسائل زیستمحیشی و
توسعه اختصاص یافته بود.
• مشالعات وسیعی در زمینه نظری توسا “اودوم ا۱۹۷۲د” و “بویدن ا۱۹۷۹د” در
تعریف دوباره اکولوژی انسانی ارائه شده است و بخش اساسی از ادبیات مربوط به مشالعات تجربی توسا ”داگالس“‎ ا۱۹۸۱د طبرهبندی و سنتز شده است.۱۳
• دهه ۱۹۸۰ میالدی با انتشار گزارشهای مستند درباره فرسایش الیه اوزن و افزایش دمای کره زمین در نتیجه تجمی غیرطبیعی گازهای گلخانهای ترارن داشت؛ دیدهای که از اواخر دهه ۱۹۶۰ میالدی تکوین آن یشبینی میشد و در سام ۱۹۷۴ دو دانشمند امریکایی با استداده از
روش مدمسازی به قشعی بودن ظهور این دیده رداخته بودند، ولی هرگز مورد توجه
سیاستمداران و مسئولین قرار نگرفت.

برنامه میانمدت یونسکو برای دوره ۱۹۸۲ ـ ۱۹۷۷؛
مناً یونسکو از همین دوران
انتشار متونی تحت عنوان “توسعه و محیا زیست”‎را آغاز نمود که تا به امروز ادامه یافته
است .در این متون بعد فرهنگی توسعه که در الگوهای معموم مورد غدلت قرار گرفته بود،
مورد بحث و بررسی قرار میگیرد.

سازمان بینالمللی کار، یونیسف و سازمان جهانی بهداشت نیز به الگوهای توسعه انسان
مدار، با محور قراردادن رفی نیازهای اساسی اقدام مینمایند.

بررسی گسترده برنامه محیا زیست سازمان ملل درباره و
عیت محیا زیست و توسعه
در کشورهای آسیا و اسیدیک.
از کندرانس مکزیکوسیتی تا کندرانس ریو ا۱۹۸۲ ـ ۱۹۹۲د
• ۱۹۸۲، کندرانس جهانی سیاستهای فرهنگی در مکزیکوسیتی اعالم یک دهه جهانی برای توسعه فرهنگی ا۱۹۹۷ ـ ۱۹۸۸د تحت سر رستی مشترک سازمان ملل متحد و یونسکو در کندرانس جهانی سیاستهای فرهنگی در مکزیکوسیتی.
• ۱۹۸۲، کمیسیون مسترل بررسی مسائل رشد و توسعه جهان به سر رستی “ویلیبرانت” او توسعه را از گذری ساده از فرر به روت و از تحوم یک اقتصاد سنتی به یک اقتصاد یشرفته شهری بسی فراتر میداند.توسعه نه تنها با آرمان بهتر شدن شرایا اقتصادی یوند دارد، که به تامین شرافت انسانی و امنیت و عدالت و برابری نیز مربوط میگردد.
• ۱۹۸۳، تشکیل کمیسیون جهانی درباره توسعه و محیا زیست تحت سر رستی خانم گروهارلم برونتلند که گزارش نهایی آن زیر عنوان “آینده مشترک ما”‎در سام ۱۹۸۷ انتشار یافت.گزارش
برونتلند به جهانی شدن مدهوم توسعه ایدار کمک
نمود، لیکن از نظر محتوا ـ به دلیل مو ی
نئولیبرالیستی گزارش در مرایسه با گزارش فونکس،
نوعی سرفت جدید به شمار میآید.
حاصل کار سه ساله این کمیسیون در زمینههای زیر بوده است:
۱. ایجاد مسئولیت برای نهادها و سازمانهای مختلف در خصوص حدظ محیا زیست.
۲. مسئولیت ذیری نهادها و عوامل آلودهساز جهت رفی آلوددگی و حداظت محیا زیست.
۳. تامین برابری بین روتمندان و فررا و نسلها.
۴. مشکل انرژی و رابشه آن با توسعه ایدار.
۵. استداده از انرژی هستهای تنها در موارد حل مشکالت آن.
۶. استداده از منابی دیگر انرژی مانند باد، امواج، آب و انرژی خورشیدی.
۷. کاهش نرخ افزایش جمعیت اتازههای اقتصادی، شماره ۱۵د.
۸. ۱۹۸۷، انتشار گزارش برونتلند در مجمی سازمان ملل متحد، گزارشی که توسعه و محیا زیست را در هم آمیخت.قاعدهای که این یوند جدید را مستحکم میساخت عبارت بود از:‎“نه توسعه بدون ایداری میسر است و نه ایداری بدون توسعه.”مدهوم بیمار و ناتوان توسعه با این یوند جان تازهای گرفت
۹. امضای دو روتکل بینالمللی جدید درباره محدود کردن خروجی اکسیدهای گوگرد و ازت و تعهد ۹کشور برکاهش دیاکسید گوگرد تولیدی به نصف و اتریش و آلمان و سوئد به دوسوم.
.۱۰
۱۹۸۹، تصوی
برگزاری دومین
کندرانس بینالمللی محیا زیست در
سام ا۱۹۹۲برابر با
بیستمین سالروز جهانی محیا زیست ـ
۵ژوئند در ریو و تعیین دستور کار.
.۱۱
۱۹۸۹، تصوی
قشعنامه حداظت از آب و هوای کره زمین برای نسل حا
ر و آینده در جهل و
چهارمین اجالس مجمی عمومی سازمان ملل متحد و تاکید سازمان ملل متحد بر شرکت سران
کشورها در کندرانس ریو.
.۱۲
۱۹۹۰ـ ۱۹۹۲ تشکیل کمیته مردماتی با چهار اجالس، تشکیل کمیته مذاکرات بینالدوم برای
تغییرات آب و هوا با ۶ اجالس، تشکیل بینالدوم برای تنوع گونههای زیستی با ۷ اجالس.
.۱۳
۱۹۹۱، گردآمدن حدود ۴۰ ندر از متدکران برجسته با حرفهها و سوابق تجربی مختلف در تاری
۲۵ تا ۲۷ نوامبر با کوشش و ابتکار موریس استرانگ دبیرکل کندرانس محیا زیست و توسعه ملل
متحد و ابتکار وزارت همکاریهای توسعهای کشور هلند و برنامه عمران ملل متحد به منظور بحث
درباره مدهوم توسعه ایدار و فرصت استثنایی که اجالس زمین برای آنها بوجود میآورد.
از کندرانس ریو تا کندرانس ژوهانسبورگ ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲
• ۱۹۹۲، اجالس کره زمین در ریودوژانیرو برزیل اکندرانس ریود با مشارکت ۱۸۲ کشور و بیش از هزار گروه غیردولتی ؛ که از دیدگاه توسعه ایدار، مهمترین محصوم این کندرانس تدوین “دستور کار ”‎ ۲۱بود که به امضای ۱۸۲ کشور شرکت کننده در کندرانس و از جمله ایران،
رسید.دستور کار ۲۱،آنگونه که خود مدعی است.مسائل ا شراری امروز را بازگو میکند و هدف آن آماده کردن جهان برای رویارویی با چالشهای قرن آینده است.این

مطلب مشابه :  منبع مقاله با موضوعتکنولوژی، اکوسیستم، توسعه پاید، توسعه پایدار
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید