دانلود پایان نامه

ارسال و هم به بزرگترین شهرها صادر می گردد؛
در روستاها کالاهای ارزان قیمت و مناسب برای گروه های کم درآمد شهری تهیه می شود؛
تولیدات روستایی- کشاورزی باعث تاسیس کارخانه های بزرگ شهری و شرکت های معتبر تجاری شهرها می شود که عمده فروشی مواد غذایی از آن جمله است( شکویی، ۱۳۸۵: ۲۹۶).
به طور کلی ایجاد مراکز بازاریابی با تکیه بر برقراری یک سلسله مراتب مناسبی از مراکز توسعه،یکی از عناصر پایدار توسعه روستایی است و شهرهای کوچک در برقراری این سلسله مراتب نقش بسزایی دارند و می توانند شکاف بین روستاها و مادر شهرها را پر کنند و مراکز بازاریابی و توزیع را در سطح محلی توزیع نمایند(ایزدی، ۱۳۸۰: ۱۹۸).
۲-۱۸ مشکلات شهر های کوچک
مدیریت شهری برای اداره مطلوب شهرها در کشورهای مختلف، به ویژه کشورهای در حال توسعه، با چالش ها و مسائل فراوانی روبرو است که عمده آنها مسئله تامین زیرساخت ها و خدمات و همچنین مسئله ی نقش مدیریت محلی در مقایسه با سازمان ها و نهادهای دولتی است. برای رفع چنین مشکلاتی و تقویت نقش مدیریت محلی نیاز است تا مفهوم، ساختار، فرایند و هدف در مدیریت شهری در کشورهای در حال توسعه مشخص گردد(McGill , 1998) بررسی وضعیت مدیریت شهری در ایران نشان می دهد به دلایلی چون تمرکز زدایی ،برون زا بودن برنامه ها وطرح های شهری، اقتصاد رانتی و مبتنی بر نفت، مدیریت شهری متمرکز و دولت گرا بوده و مدیریت از روند شتابان شهر نشینی و مسائل حاصل از آن عقب مانده و در دام نگرش های از بالا به پایین گرفتار شده است که نمودهای مختلفی را در مدیریت شهر به همراه داشته است(تقوایی و تاجدار، ۱۳۸۸: ۴۶ و ۴۷)
مشکلات ناشی از رشد شهرهای بزرگ و تنوع و گستردگی مشکلات این شهرها توجه برنامه ریزان را به شهر های کوچک و رشد این شهرها معطوف کرد. با این توجیه که با تقویت این مکان ها می توان بسیاری از مشکلات شهرهای بزرگ را حل کرد و یا دست کم از شکل گیری آنها پیشگیری کرد. از این منظر بیشتر مسئله مهاجرت و تغییر مسائل آن و نقش شهرهای کوچک در حل بسیاری از مشکلات روستاییان مورد توجه بوده است. که رویکرد اصلی در کشورهای در دو دهه اخیر بوده است(رضوانی و همکاران ، ۱۳۸۶) در یک جمع بندی کوتاه ار منابع و بررسی های اخیر عمده ترین مسائل در زمینه مدیریت شهرهای کوچک مورد بحث قرارگرفته به قرار زیراست:
مسائل مالی: هیچ شهری بدون منابع مالی پایدار و اقتصاد پویا نمی تواند اداره شود و در صورتی که نتواند منابع مالی پایدار و متنوعی برای تامین هزینه ها بیابد دچار رکود می شود. در شهرهای کوچک محدودیت و کمبود منابع مالی و فرصت های محدود تامین منابع وجه اشتراک بیشتر شهرداری ها و عمده ترین دغدغه مدیران شهری است. مشکلات مالی این شهرها از نبود منابع مالی پایدار، وابستگی شدید منابع دولتی و منابع غیر محلی و نبود توازن هزینه و درآمد سرچشمه می گیرد(زبردست ، ۱۳۸۳).(معصوم، ۱۳۸۰)، (شیخ الاسلامی ،۱۳۸۵) اما مسئله ای که باعث می شود تا کمبود منابع پایدار برای شهرهای کوچک تشدید گردد. وابستگی شدید این شهرها به منابع و کمک های دولتی است، که خود باعث عدم نیاز به ایجاد یک منبع پایدار برای شهر در نزد مدیران محلی گردیده است(National Association of Municipalities of the republic Bulgaria 2003) . اگر چه در برنامه های کلان کشور به این مسئله توجه شده اما عملاً تحولی در این زمینه شکل نگرفته است، مثلاً در برنامه پنجم توسعه کشور، شهرداری ها ملزم به ایجاد منابع پایدار برای شهر خود شده اند(معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور ،۱۳۸۹: ۱۷۴-۱۷۵) اما بیشتر شهرداری ها هنوز فاقد برنامه راهبردی در این زمینه هستند.
مسائل تشکیلاتی و سازمانی: شهرداری های شهر های کوچک فاقد چارچوب سازمانی مناسب و کارا برای انجام وظایف قانونی خود هستند. طرح های توسعه شهری به خوبی اجرا نمی شوند و با وجود نبود نظارت کافی، هدایت و اجرای پروژه های پیشنهادی طرح های توسعه از ابتدا ناموفق است(معصوم،۱۳۸۰) رابطه بین شهرداری و دیگرسازمان ها و ارگان های ذی نفوذ در مدیریت شهر سازمان یافته و منسجم نیستند و باعث شده تا شهرداری به عنوان مدیر شهر در تعامل مناسب با بازیگران عرصه شهر ناکارآمد باشد، به نحوی که باعث می شود تا بسیاری از اهداف مدیران در راه بهبود کیفیت شهر با دشواری مواجه شود(زبردست ، ۱۳۸۳)(شیخ الاسلامی، ۱۳۸۵).
ضعف تخصیصی مدیران: یکی از مشکلاتی که در نظام مدیریت شهری کشور ما وجود دارد نبود مدیران شهری با تجریه و متخصص است به نحوی که بیشتر مدیران تازه کارند. وجود نیروهای غیر متخصص و ناکار آمد در پست شهرداری در شهرهای کوچک در مواردی بسیار مؤثر و تعیین کننده است ( زیر دست ، ۱۳۸۳).و ( معصوم ، ۱۳۸۰). وجود چنین مدیرانی در مدیریت شه های کوچک چه در ایران و چه در کشور های مختلف باعث مشکلاتی برای این شهره ا شده است . شهر هایی که دارای پتانسیل های فراوان در همه سطوح مختلف برنامه ریزی و اجرا می باشند. بنابراین برای رفع مشکلات چنین شهرهایی نیاز است تا مدیرانی کارآمد برای این شهرها انتخاب شوند تا بتوانند از پتانسیل های موجود در این شهرها بیشترین استفاده از کسب کنند(National Associtaion of Municpalites of the Republic of Bulgaria ,2003) . از جمله مسائلی دیگر که در مدیریت شهرهای کوچک دیده می شود ، نگاه شهرداران این شهرها به مدیریت شهری و به طور روشن پست شهردار است، که عمدتاً به عنوان یک سکوی پرش برای ارتقاء و رشد در سلسله مراتب اداری و مدیریتی تلقی می شود. از این رو با این ر
ویکرد شهرداران این شهرها بیشتر توان و انرژی خود را صرف یافتن فرصت های بهتر و ارتقا در نردبان مدیریت کرده و کمتر به مسائل شهر و رفع مشکلات توجه می شود. ( زبر دست ، ۱۳۸۳).
مسائل فرهنگی و قومی: اگر چه ویژگی های قومی اجتماع های محلی ساکن در شهرها بیشتر به مثابه ی یک سرمایه ی اجتماعی در توسعه شهری است. می تواند اتکایی برای مدیران و برنامه ریزان شهری باشد. اما در این جوامع ساختار اجتماعی و فرهنگی که عموماً با اجتماع روستایی همخوانی دارد در برابر برخی از طرح های توسعه نقشی منفی داشته و موانعی در احرای برخی طرح ها ایجاد می کند. در مواردی جهت گیری های قومی و وجود برخی ویژگی های قومی ساکنین مانعی برای توسعه شهر محسوب می شود که در آن گروه های مختلف سعی در تبلیغات ناصحیح به نفع خود و در مقابل دیگری دارند. بدون توجه به اینکه این کار در پیشبرد و پیشرفت شهر اختلال ایجاد می کند ( زبردست، ۱۳۸۳) و ( معصوم ،۱۳۸۰).
کمبود امکانات فنی و نیروی انسانی: مهاجرت افراد متخصص به شهر های بزرگتر و عدم امکان ادامه زندگی افراد متخصص در این شهرها از جمله مسائل اساسی است که شهرهای کوچک و مدیریت شهری با آن مواجه هستند، این مسئله در کنار نبود امکانات فنی مورد نیاز برای پیشبرد اهداف شهر داری بخصوص اهداف عمرانی باعث مشکلات زیادی برای شهرداران و مدیران این شهر ها شده است .
لازم به یاد آوری است که برخی از مشکلات عمده در شهر های بزرگ مانند مشکل حمل ونقل در شهرهای کوچک با اهمیت کمتری مورد توجه قرارگرفته است زیرا در بررسی برخی کشور های توسعه یافته این امر خوبی مشخص شده که در شهرهای کوچک حمل و نقل و مشکلات آن و همچنین برنامه ریزی برای مدیریت حمل ونقل اهمیت و جایگاه چندانی ندارد( Schrank & Farmsworth , 995:5) این در حالی است که در بسیاری از شهر های کوچک ایران با توجه به روند گسترش بکارگیری خودرو، این امر نیز به یکی از از مشکلات اصلی شهرهای کوچک بدل شده است. به هر حال چنان که در دستورالعمل چهل و چهارمین کنفرانس برنامه ریزی منطقه ای در سال ۲۰۱۱ یادآوری شده، رشد جمعیت شهر ها با چالش های عظیم مدیریت شهری مانند کمبود مسکن، زیر ساخت های ناکافی، رشد نامتعادل، تراکم و کیفیت پایین زندگی شهری روبرو است. در این میان شهرهای کوچک با مساحت و جمعیت کمتر چالش های شهر های بزرگ مانند مدیریت رشد و توسعه شهر ها در زمینه های بهبود اقتصادی، حفاظت از محیط زیست و حمایت از جامعه را دارا هستند (Depaetment of town and Cpuntry planning, 2010)

مطلب مشابه :  آیین دادرسی مدنی، قائم مقام فراهانی

فصل سوم
ویژگی های محدوده مورد مطالعه
(شهر میانراهان )

مقدمه
شناخت محیط به عنوان عرصه پیدایش و حضور پدیده های جغرافیایی یکی از گام های نخستین در جهت دستیابی به شناختی جامع در هر گونه مطالعه ای است که موضوع آن در رابطه با مکان می باشد بویژه در مطالعه جغرافیایی که با هدف برنامه ریزی مکان صورت می گیرد. مطالعات محیطی در برنامه ریزی روستایی به سه بخش:
مطالعات طبیعی؛
مطالعات انسانی؛
مطالعات کاربردی
تقسیم می شود براین اساس در این فصل به بررسی ویژگی های جغرافیایی ناحیه مورد مطالعه که شامل ویژگی های طبیعی، انسانی، اجتماعی و اقتصادی می باشد پرداخته می شود.
۳-۱ ویژگی های محیطی ناحیه
۳-۱-۱ مشخصات جغرافیایی استان کرمانشاه
استان کرمانشاه با وسعت ۲۵۰۰۸ کیلومتر مربع به مرکزیت شهر کرمانشاه در میانه ضلع غربی کشور بین مدار جغرافیایی ۳۳ درجه و ۴۰ دقیقه و ۳۵ درجه و ۱۸ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۴۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۷ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویج قرارگرفته و از شمال به استان کردستان، از جنوب به استان های لرستان و ایلام و از شرق به استان همدان و از غرب با ۳۳۰ کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق همسایه است. ارتفاع متوسط آن از سطح دریاهای آزاد در حدود ۱۲۰۰ متر است. استان کرمانشاه از لحاظ تقسیمات کشوری به ۱۴ شهرستان، ۳۰ بخش، ۲۹ شهر و ۸۵ دهستان تقسیم شده است. جمعیت شهرستان کرمانشاه طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ معادل ۹۷۰۳۶۲ نفر بوده است(سال نامه آماری استان کرمانشاه ،۱۳۹۲).

مطلب مشابه :  دوره های زمانی، روابط اجتماعی

نقشه شماره(۳-۱): موقعیت سیاسی محدوده مورد مطالعه

۳-۱-۲- موقعیت و وسعت دهستان
بخش دینور دارای وسعت ۷۴۲ کیلومتر مربع می باشد و از توابع شهرستان صحنه می باشد. در فاصله ی ۶۰ کیلومتری شهر کرمانشاه قراردارد. بخش دینور از نظر موقعیت جغرافیایی ارای مختصات ۳۵درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی و ۲۶ درجه و ۴۷ دقیقه طول شرقی می باشد. این بخش از شمال به استان کردستان شهرستان کامیاران و از شمال شرقی وشرق به شهرستان سنقر و از جنوب به شهرستان صحنه و از غرب به دهستان بیلوار از توابع بخش مرکزی شهر کرمانشاه واز سمت جنوب غربی به دهستان چمچمال از توابع بخش بیستون از هرسین محدود می شود. دینور دارای یک نقطه شهری به نام میانراهان و سه دهستان به نام های دینور (مرکزی) به مرکزیت شهر میانراهان، دهستان حُر به مرکزیت روستای موئینه و دهستان کندوله به مرکزیت روستای کندوله تشکیل شده است.
دشت دینور:
در شمال دشت بیستون قرار دارد. این دشت جزء دشت های مرتفع استان کرمانشاه می باشد که ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۵۰ متر مربع می باشد و بین کوههای هجر و امروله قراردارد که در این میان کوه امروله در شمال شهرستان صحنه با ارتفاع ۳۲۰۳ متر چهارمین کوه پر ارتفاع استان کرمانشاه می باشد.
دشت دین
ور ۲۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد که کل یخش دینور ۷۴۲ کیلومتر مربع وسعت دارد و دارای آب وهوای کوهستانی می باشد. دشت دینور دارای زمین های کشاورزی مرغوب و مستعدی می باشد، زمینهای منطقه دینور استعداد فراوانی در زمینه تولید آفتابگردان و . . . . دارند.
رود دینور
چند رودخانه که از کوههای ما بین سنقر و دینور سرچشمه می گیرند در محیطی به نام میانراهان به هم پیوسته و رودخانه دینور یا به اصطلاح محلی آب دینور را تشکیل می دهند، این رودخانه در مسیر شمال به جنوب جریان یافته و در بیستون به رودخانه گاماسیاب می پیوندند. از آب این رودخانه در دشت دینور و قسمت شمالی دشت بیستون ( چمچمال شمالی) برای امور کشاورزی برداشت می شود. کارخانه قند بیستون نیز از آب همین رودخانه استفاده می کند. آبدهی سالانه رودخانه دینور ۴۵۱ میلیون متر مکعب است ( سالنامه آماری استان کرمانشاه۱۳۹۲)
۳-۱-۳- موقعیت تاریخی بخش دینور
شهر تاریخی و کهن دینور، در روزگاران خود شهری آباد و بزرگ بوده ، به طور کلی شهر کرمانشاه در قرون نخستین هجری از توابع آن به حساب آمده است. به گزارش جغرافی نویسان قرون نخستین اسلامی دینور در اقلیم چهارم، و از شهرهای جبال ( ماد کهن) به شمار می رفته است. ( مسعودی ، ۱۳۵۲، ۲۶۷).
دوره اسلامی به ویژه قرون سوم و چهارم هجری دوره اوج حیات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی دینور به شمار می رود. این شهر به مروز زمان و به دلایل مختلف روبه ویرانی و افول نهاد و محدود به ناحیه ای کوچک وشامل چند دهستان گردید. دینور یکی از کهن ترین زیستگاه های تاریخ ایران به شمار می رود و سابقه زندگی انسان در آن هزاران سال پیش از میلاد می رسد. در پی کاوش های باستان شناسی که در سال ۱۳۸۷ خورشیدی توسط هیات باستان شناسی مشترک ایران و انگلیس به سرپرستی راجر متیوس در تپه ی شیخی آباد روستای کُرتویج در منطقه ی دینور انجام گرفت، آثاری از زندگی یکجا نشینی انسان ها در دوره نوسنگی ( ۱۱۸۰۰ سال پیش) به دست آمد این آثار شامل فضای معماری خانه، فضای معبد، ابزار سنگی، ابزار استخوانی ، مجسمه و . . . بود به دنبال این کشف، دینور به عنوان یکی از کهن ترین زیستگاه های بشر در خارومیانه شناخته شد. مطالعات انجام گرفته در تپه شیخی آباد، بیانگر این واقعیت است که روند اهلی سازی برخی از گیاهان از جمله عدس و جو در دینور اتفاق افتاده است. ( اعظمی پور ، ۱۳۹۳،۸۷).

عوامل ضعف و رکود دینور :
عوامل برون محیطی شامل
الف) دست

 

دیدگاهتان را بنویسید